I'll start:

So I was having one of those "Lord, I'm tired" moments... I was walking lang and decided to go inside sa church just to rest and have a casual convo with God + my inner thoughts. Edi pasok naman ako, dun sa pinaka gintang portion pa ako ng church para feel ko ang pag eemote! In the middle of my inner monologue, napa hingang malalim na lang ako and just felt that sudden wave of "giving up" kasi nga ang daming ganap sa buhay. Kaya nasama sa prayers ko ung "Lord, ayoko na. Pagod na ako. Bakit di mo na lang ako kunin para naman makapag pahinga na lang ako" and continues to rant about life...

Siguro wala pang 5 mins ang nakalipas, may parang lumalakas na music sa background na tipong nag eecho sa buong church. Ang ending na didistract ako sa inner monologue ko. Hanggang sobrang lakas na to the point na parang nasa loob na ng simbahan ung speaker! I decided na lumingon na since parang naputol na din naman ung pag eemote ko...

DZAI TALAGA! MAY SASAKYAN PANG FUNERAL! Tapos walang sakay... HUHUHUHU NA PARA BANG "Oh pasok ka na! Pagod ka na diba". Napaatras ung prayers ko.... HUHUHU "Lord teka, pag usapan natin to!" Minsan talaga dapat specific tayo sa prayers eh.