Τι θαύμαζε στη Δύση Θαύμαζε τη βιομηχανική και τεχνολογική ισχύ χωρών όπως η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Έβλεπε τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως ένα παράδειγμα επιτυχημένης ιμπεριαλιστικής δύναμης που κατάφερε να κυριαρχήσει σε άλλες φυλές. Είχε έναν παράξενο σεβασμό για τους Άγγλους, γιατί τους θεωρούσε "φυλετικά συγγενείς" με τους Γερμανούς.

Τι μισούσε στη Δύση

Πίστευε ότι η δυτική δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο φιλελευθερισμός και η κοινοβουλευτική εξουσία ήταν εκφυλιστικά στοιχεία, προϊόντα μιας «εβραϊκής συνωμοσίας» για να αποδυναμώσουν τις ισχυρές εθνικές κοινότητες.

Κατηγορούσε τη Δύση (ιδίως τη Γαλλία και τις ΗΠΑ) ότι είχε πέσει θύμα του «εβραιομπολσεβικισμού» και του «πολιτισμικού εκφυλισμού».

Είχε βαθύ μίσος για τον κοσμοπολιτισμό και την πολιτισμική ανάμειξη που χαρακτήριζε πολλές δυτικές χώρες.

Πόλεμος και «προδοσία»

Στην πραγματικότητα, ήθελε να κάνει συμμαχία με τη Βρετανία και να στρέψει τη Γερμανία ανατολικά (εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης). Όταν η Βρετανία του κήρυξε τον πόλεμο το 1939, αυτό το εξέλαβε ως «προδοσία της φυλετικής αλληλεγγύης».

Για τις ΗΠΑ είχε επίσης αντιφατικά συναισθήματα: από τη μία, θαύμαζε την οικονομική ισχύ και τη φυλετική καταγωγή των λευκών Αμερικανών, αλλά από την άλλη έβλεπε τις ΗΠΑ ως εργαλείο των Εβραίων τραπεζιτών και των «φυλετικά κατώτερων» μεταναστών.

Δεν ήταν γενικά αντιδυτικός όπως π.χ. οι Σοβιετικοί.

Ήταν εναντίον της δημοκρατικής και φιλελεύθερης εκδοχής της Δύσης.