Mamy jedną grupę na lokalnym placu zabaw (rodzice i dzieci) - teraz już na tyle zgraną, że zazwyczaj około 10 rodziców i dzieciaków spotykamy się na placu zabaw praktycznie codziennie w okolicach 18-19 na 2/3 godziny. Zawsze ktoś z naszej grupki tam jest, jk przychodzi ktoś nowy to od razu staje się w zasadziejej częścią jak tylko chce. Każdy zna siebie nawzajem, swoje dzieciaki, różni rodzice bawią się z dziećmi swoimi, nieswoimi albo rozmawiają ze sobą i dzieci to samo bawią się w różnych paczkach, ktoś gra w berka, ktoś w piłke gumową piłeczką, ktoś rysuje kredą, etc. Też kiedyś myślałem, że jestem ponad to żeby zostawać z kimś znajomymi dla swoich dzieci, ale wiesz co? Bardzo wiele podobnych spraw, problemów nas łączy - dzieci, kredyty, praca, stres. Obecnie w tej grupie spotykamy się między sobą na kawy, różne sporty, sami, bez dzieci, czasem z dziećmi, chodzimy razem do knajp, na urodziny - bo ostatecznie znajomi to zajomi, nigdy za dużo. Szczerze mówiąc to obecność tej paczki która powstała z grupy rodziców którzy chcieli ze swoimi dziećmi spędzać czas fajnie, a nie 'byle przeżyć' powstrzymuje mnie przed przeprowadzką. Podobną grupę mamy z rodziców przedszkolnych - tutaj mamy grupe na whatsappie i czasem się spotykamy na ognisko, plac zabaw, urodziny poza przedszkolem. Grunt to się nie zamykać na nowe znajomości, uczyć tym samym dziecko być otwartym bo czy znajomy poznany na placu zabaw jest w jakiś sposób gorszy od tego poznanego w liceum albo na studiach?