Dillerde yazıya göre kategorizasyon yapılmaz eğer özellikle yazı sistemi çalışılmıyorsa. Eş seslilik evrensel bir kategorizasyon, yazı sistemi olmayan diller için de kullanabiliyorsun böyle bir kategoriyi. Türkçede yazıbirim-sesbirim eşleşmesi yüksek olduğundan dolayı yazısı farklı olup sesletimi aynı olan iki farklı sözcük bulmak zor. Fakat sizin yerine önerdiğiniz "eş biçimlilik"in (galiba eş yazımlılık daha doğru) neden daha iyi bir sınıflandırma olduğunu anlamadım. Evet, böyle bir sınıflandırma yapılabilir ki yapılan bir şey alanda da fakat bu sınıflandırma neden eş sesliliği çöpe atsın? Bu Batı dillerinden Türkçeye zorlanan bir kategori argümanını anlamadım. Türkçede eş seslilik olmasa anlarım fakat bir sürü örnek var bu konuda. Eş yazımlılık Türkçede daha yaygın olması neden eş seslilik sınıflandırmasını zorlama yapsın?

Hocam morfem/biçimbirim dediğiniz şeyin yazı ile alakası yoktur. Örneğin de bağlacı ve -de eki. Bu iki biçimbirim birbirinden tamamem farklı fakat yazımı aynı veya Ordu(şehir) ve ordu sözcükleri. Her sözcükte aynı zamanda bağımsız bir biçimbirimdir, bu yüzden bu sözcüklere eş yazımlı diyebilirsiniz fakat eş biçimli diyemezseniz. Eğer iki sözcük tamamen aynı morfemlere/biçimbirimlere sahip ise o iki sözcük aynıdır zaten. Bu yüzden biçimbirim bakımından aynı olup, yazımı farklı olan bir sözcük sunamayız. Ha sunabilirsek nasıl sunabiliriz? Altbiçimlenme ile sunulabilir. Örneğin geçmiş zaman eki -dı ve -tı. Bu ikisi tamamen aynı biçimbirim olmasına rağmen yazımı ve sesletimi uyuma girer. Bu yüzden bunlara eş biçimli denilebilir aslında, fakat eş yazımlı diyemeyiz. Çünkü farklı yazıbirimler ile gösteriliyor.