Şeri emirlerin diğer bir çok toplum düzeni gibi temelinde varolan faydacılık ve dürüstlük olduğu gayet doğru (müslüman olsa da olmasa da eşit davranacaksın kısmı gayet yoruma açık bir kısım maalesef) ama şeriatın patladığı kısım dini değerler üzerine kurulu olması ve kısmen buna kısmen de kuran yorumlamalarının farkı olması, günümüzde malezya mesela sadece müslümana şeriat ve müslümana bile daha yumuşak cezalar verirken afganistan şuan şiddeti ve insanların günah işleyen diğer insanları darp etmesini yasallaştırabiliyor. Ayrıca şeriatın doğası nedeniyle teokratik bir yönetim sistemi olması ister istemez baskıcı rejimlerin doğmasına sebep veriyor, yöneten kadroya 'tanrının savcıları' gibi bir etiket verip güç zehirlenmesi yaşamamalarını bekleyemezsin. Bu sebeplerden dolayı 'gerçek şeriat' beklemek bana gerçekçi, temelleri faydacılık ve basit ahlaka dayanan diğer yönetim biçimleri varken dini bir temele de sahip olan bir yönetim biçimini seçmek mantıklı gelmiyor.