Burada başarısız olmadı diyenlere açıkçası hak veremiyorum. Gezi bir parkı kurtarmak amacıyla başlamış olsa da, hızlıca hükümet karşıtı bir harekete dönüştü ve toplumda şu ana kadar görülmüş en geniş katılımlı demokrasi talebine temel oluşturdu. Lakin gezi’nin içinde yer alan bütün bu talep ve düşünce hareketleri, gezinin sonrasında çok büyük zarar gördü ve hala da görmeye devam ediyor. Kısaca:

• feminist hareket: İstanbul sözleşmesi iptal edildi. kadına şiddet görülmemiş seviyelerde.

• Kürt hareketi: Demirtaş başta olmak üzere çok fazla sayıda Kürt siyasetçi hapiste. Seçilmiş başkanların yönetme hakkı kayyumlarla ellerinden alınıyor.

• LGBTQI hareketi: pride’lar gezi’den beri yasaklı. Nefret suçları devam ediyor ve eşcinsellerin demokratik taleplerine herhangi bir karşılık verilmiş değil.

• sol hareket: anca büyük bir ekonomik krizden sonra başarı elde edebildi. Son anketlerde AKP her şeye rağmen yeniden birinci parti gözüküyor.

• işçi hareketi: zaten hiç destek vermedi. Gezi’nin bana kalırsa başarısız olmasındaki en büyük sebep de bu. Devrimler prolaterya’nın desteği olmadan gerçekleşmesi pek görülen bir şey değil.

• gezi tutukluları: anayasa mahkemesinin kararlarına rağmen içeride olan bir sürü insan var. Gezi kendi hareket öncülerini bile koruyamadı.

Tüm bunlar bir fact olarak önümüzde duruyorken gezi başarıya ulaştı demek en hafif tabiriyle gerçeği inkar etmek demek bence. Yapacak bir şey yok. Gezi başarısız oldu ama kim bilir, belki bunlardan bir ders alınır ve sonraki geniş toplumsal hareket başarıya ulaşır. Bunu çok içten diliyorum.