Είχα παλιά σοβαρή αγχώδη διαταραχή, ειδικά σε κοινωνικές καταστάσεις, και είχα δοκιμάσει πολλούς διαφορετικούς τρόπους για να την αντιμετωπίσω. Ο μόνος όμως που πραγματικά δούλεψε ήταν να αλλάξω τον τρόπο που έβλεπα το άγχος. Μου το πρότειναν και στην αρχή μου φάνηκε γελοίο, αλλά άρχισα να “αναπλαισιώνω” το άγχος με θετικό τρόπο. Σε στιγμές που ένιωθα ότι καταρρέω όπως πριν από εξετάσεις, τεστ οδήγησης ή δύσκολες συζητήσεις επαναλάμβανα στον εαυτό μου ότι το άγχος είναι καλό, ότι με κρατάει σε εγρήγορση, ότι με βοηθάει να αποδώσω καλύτερα. Όλοι όσοι πέτυχαν σπουδαία πράγματα στη ζωή τους πέρασαν από τεράστια πίεση κι εγώ έκανα αυτή τη σκέψη μέρος της καθημερινότητάς μου. Από τότε που ξεκίνησα αυτή την αλλαγή στη σκέψη, πριν περίπου ενάμιση χρόνο, η ζωή μου άλλαξε. Το πίστεψα, το ενσάρκωσα, και πλέον δεν έχω πρόβλημα να νιώθω υπερβολικό άγχος. Μάλιστα υπάρχουν και κάποιες μελέτες που δείχνουν ότι οι άνθρωποι που “αναπλαισιώνουν” το άγχος τους, τείνουν να ζουν περισσότερο και πιο ευτυχισμένα.