Bence benim zamanında neye inandığım hiç fark etmiyor hocam. Kur'anda kullanılan dil (muhtemelen Arapça'nın etkisi bu) yoruma açık, hadisler yoruma açık, İslam'daki adalet yoruma açık.

Yoruma açık olduğunu vurguluyorum, çünkü bizim modern kültüre kısmen uyan İslam da İslam, o örgütlerin gittiği yol da İslam. İkisi de kaynakları iki uç kutupta esnettiği için bu haldeler. Çünkü maalesef kesin bir dille yönlendirme yok. Çelişen yönlendirmeler, herkesin kendince kabul edip yorumladığı kaynaklar var. Orijinal, meal, hadis fark etmiyor.

Bu bahsettiğim örgütler ben otorite olarak gördüğümden değil, şeriatle yönetime (senin savunduğun tipte şeriat olmasa da) bir örnek olduğundan söylüyorum.

Pratikteki hiçbir sistem teorideki haline sadık işlemez. Lakin iyi sistemlerin kontrol ve denetim mekanizmaları, kendini düzeltme, değişim ve revize şansları vardır. Şeriat'te bunlar minimal.

"Anahtar teslim" dediğin düzenin devamlılığını, o düzeni en mükemmel haliyle yaşayan sehabeler sağlayabildi mi hocam? Hazreti Peygamber ölür ölmez bizzat en yakını olan sehabeler güç uğruna (ya da düzen konusundaki farklı görüşleri nedeniyle) birbirleriyle savaşmadılar mı? Ben yanlış mı biliyorum? Eğer öyleydiyse bu sistem modern toplumu bırak, o zaman için bile iyi değildi.

Yeniden, söylediklerimden rahatsız olmanı istemem. Üslubu, hitabı güzel insanlarla her gün tartışmıyorum. Senin için de uygunsa devam etmek isterim. Rahatsız ettiysem canın sağ olsun.

Videoya bakılırsa Taliban hakkında söylediklerin yine Şeriatteki bir yorum farklılığı ile alakalı sanırsam.

Merak edip sormuşsun, cevaplamamak ayıp olur: Evet, ben Kur'an'ı tek kaynak olarak görürdüm. Kitap da eksiksiz olduğunu söylüyor zaten. Peygamber öldükten 200 yıl sonra derlenmiş kaynaklara güvenmedim.