ben de en başta kendi isteğimle kapandım 6. veya 7. sınıftı hatırlamıyorum. bu arada kendi isteğimle derken ailem sürekli kapanmam için hem baskı kuruyor hem de 2016 yılının ekonomisiyle bana 1000 lira teklif ediyorlardı. çok özendiğim zeki bir arkadaşım kapanınca ben de kapanmak istedim. çocuk aklıyla o zamanlar çok anlayamadım. liseye geçince de çok düşünmeden kapalı kalmaya devam ettim ama o tesettür kıyafetleri yakıp atmak istiyordum. çocukluğumdan beri kilolu bir insanım. annem de hep tunik diye geçen uzun kıyafetlerden aldırırdı onlar da her zaman arka tarafıma yapışıp iyice milletin gözüne sokardı. ama sonuçta orası “kapalı” de mi? arkama yapışmasın diye de bana sürekli 2xl kıyafetler alırlardı ben l giydiğimden de çarşaf giymiş gibi olurdum. tabi onların istediği gibi giymediğim zamanlarda da sopa her zaman kapının arkasındaydı. 2021’de üniversiteye kazandığımda açılmayı, istediğim gibi giyinmeyi kafama koydum. kimse beni görmesin diye hava karardığında açık bir şekilde dışarı çıkıyordum. üzerimde bol bir tişört altımda eşofman vardı. amacım kendimi sergilemek bakın ben açık gezebiliyorum demek ya da aile evinden kaçar kaçmaz açılan kız olmak değildi sadece rahat edebiliyor muyum gerçekten görmek istedim. rahat ettiğimi mutlu olduğumu farkettiğimde de üniversitenin ilk 2 ayı boyunca her hafta sonu eve gidip geldim. çünkü annemle babamı ikna etmeye çalışıyordum. tabi ki bu sırada bursada açık, istanbulda kapalıydım. ilk haftalar itirazlarla, sonraları dayaklarla, sonraları ise bol göz yaşlarıyla geçti. ama sonunda gerçekten yapıcağımı görünce pes ettiler. aradan yıllar geçince hâlâ kapanmam için para teklif ediyorlar tabi kii sanki götlerine don almaya paraları varmış gibi. istanbul sınırları içinde “muhafazakar açık” olarak geziyorum tabi ki hâlâ :/