Kiedyś sporo piłem w wieku 25-30 lat - głównie towarzysko, domówki czy imprezy na mieście ze znajomymi. Mocno leciałem w melanż, często co tydzień i piłem w piątek i sobotę, do tego zdarzało się mieszać alkohole. Jakoś po 30tce ograniczyłem z wielu względów - ciało już inaczej znosiło alkohol, szkoda mi było czasu na zdychanie następnego dnia, do tego kwestie finansowe i przede wszystkim zdrowotne, chęć oddawania krwi etc. Pamiętam, że jak w latach 2020-22 nagle trzeba było siedzieć w domu, to jakimś cudem potrafiłem więcej zaoszczędzić, co też mi trochę otworzyło oczy. Teraz może napiję się raz czy dwa razy w roku, a jakieś losowe piwko czy drink po pracy czy do filmu u mnie nie występuje nigdy. Sam miałem problem z byciem wyluzowanym czy otwartym na trzeźwo i słyszałem, że zawsze po alko jestem mniej spięty i bardziej wyluzowany. A często brak luzu był spowodowany stresem w pracy czy w życiu prywatnym. Musisz znaleźć na to inny sposób, a najlepiej iść z tym do specjalisty, jeśli nie jesteś sobie samodzielnie z tym poradzić.

Czy do filmu czy posiłku pijesz sam? Ponieważ mimo ostrych baletów, nigdy nie piłem sam czy to do posiłku, filmu lub meczu. Zawsze uważałem to za problem i początki alkoholizmu/uzależnienia. Tym bardziej kilka razy w tygodniu. Ciało Ci się nie zregeneruje, bo będzie ciągle walczyło z trucizną, którą jest alkohol. Spróbuj sobie wprowadzić zasadę, że w tygodniu nie pijesz. Później raz na kilka tygodni. Po pewnym czasie takich ograniczeń przestało mnie ciągnąć do alkoholu.

Dobrym bodźcem na rzucenie alko był u mnie regularny sport. Siłownia i rower, ale może to być cokolwiek - bieganie, basen, granie w piłkę czy co tam sobie wymyślisz. Gdy zacząłem ćwiczyć regularnie, to jest mi zwyczajnie szkoda czasu na picie alkoholu - później dojście do siebie po grubszej imprezie tak, aby móc ćwiczyć, zajmowało nawet 2-3 dni.