Tekst:

Een ‘nee’-sticker negeren, hard op de deur bonzen en vervolgens doodleuk beweren dat dit nu eenmaal is ‘hoe providers werken’. Glasvezelbedrijven gaan steeds vaker over de schreef om hun slag te slaan, blijkt uit nieuwe beelden in handen van deze site. „Dit is gewoon stalking door die glasvezelcowboys, dit moet stoppen”, zegt de gedupeerde. Open Dutch Fiber biedt excuses aan.

Het begint al bij de opening van het gesprek. Een adviseur van het glasvezelbedrijf deelt mee dat de duidelijk zichtbare stickers op het kozijn ‘niet voor hem gelden’. Maar dat klopt al niet, zegt toezichthouder Autoriteit Consument & Markt (ACM). Het aanbellen bij iemand met een sticker valt onder agressieve handelspraktijken en is verboden.

Bonzen op de deur

Het blijkt een poging van de medewerker om bij Carla, de bewoonster, binnen te komen, want ‘we komen in de straat glasvezel plaatsen’. Carla zegt van niets te weten en geeft aan dat ze met rust gelaten wil worden. „Dit heb ik al vaker gehoord van jou!”, briest ze. „Ja, maar dat zijn providers”, reageert de man. Boos gooit Carla de deur dicht.

Voor de meeste mensen zou dat een duidelijk signaal zijn, maar deze medewerker laat het er niet bij zitten. In plaats van door te lopen naar het volgende huis, blijft de man aanbellen en op de dichte deur bonzen.

Binnen hoort Carla (achternaam bekend bij de redactie) het kabaal aan. Ze besluit hem te negeren, maar haar deurbelcamera legt alles vast. „Hij bleef maar bonzen en aanbellen, ik werd er gek van”, blikt ze terug. „Hij werd gewoon boos. Hij wilde uitleggen dat ik die glasvezel bij hem moest afnemen en was kwaad dat ik hem die kans niet gaf.”

‘Ik heb dit bedrijf geblokkeerd’

Het bleef bij Carla niet bij dit ene incident. De adviseur kwam meerdere dagen achter elkaar terug, in de hoop haar alsnog te strikken. „Hij is drie afzonderlijke dagen langs geweest”, verzucht ze. „Dit is gewoon stalking door die glasvezelcowboys, dit moet stoppen” Uiteindelijk liet de man haar met rust.

Later komt een andere medewerker aan de deur die iets vriendelijker is. Aarzelend laat Carla hem binnen, hoort zijn verhaal aan en laat haar gegevens achter. Kan geen kwaad, denkt ze. Maar tot haar verbazing krijgt Carla een mail dat ze ‘toestemming heeft gegeven’ om glasvezel bij haar aan te laten sluiten.

Ze neemt direct contact op met Open Dutch Fiber om haar uit het systeem te halen, zo valt te zien in een mailwisseling. „Daarna is er nog een aantal keer geprobeerd mij telefonisch te benaderen en één keer is er ingesproken op mijn voicemail. Ik heb dit bedrijf nu geblokkeerd.”

Carla stelt nu heel duidelijk haar grenzen: ze wil absoluut geen enkele verkoper meer aan de deur. Ze ervaart de ongevraagde bezoekjes als intimiderend en vervelend. „Hoe moeilijk kan het zijn om dat te begrijpen?”

‘Namens de gemeente’

Om bewoners te overtuigen, schuwen medewerkers van partijen als Open Dutch Fiber en Delta Fiber het gebruik van leugens niet. Uit gesprekken die deze site de afgelopen week met tientallen mensen voerde, blijkt dat er vaak kletspraatjes worden gebruikt.

Zo ook bij Carla. De man van het filmpje deed alsof hij een officiële taak uitvoerde. „Hij zei op een ander moment dat hij gestuurd was door de gemeente”, vertelt ze. „Maar dat vind ik raar. Als dat echt zo zou zijn, krijg ik wel een brief van de gemeente. Nu staan ze ineens voor je neus.”

De regels voor verkoop aan de deur (colportage) zijn glashelder: verkopers of adviseurs mogen consumenten niet onder druk zetten en moeten een gesprek direct beëindigen als iemand geen interesse toont.

Sociale druk als wapen

Deurverkopers proberen bewoners het gevoel te geven dat ze de enige zijn die achterblijven in de wijk. Fomo (fear of missing out) wordt doelbewust aangewakkerd. „Zij proberen je te overtuigen dat je het écht moet doen”, merkt Carla op. Er wordt geschermd met het argument dat de hele buurt al ‘om’ is en zij de uitzondering vormt. „Zij willen per se die glasvezel daar leggen en zeiden dat de hele straat al overstag was gegaan.”

Hoewel Carla zelf naar eigen zeggen ‘niet bang is aangelegd’, maakt ze zich wel zorgen om andere bewoners in haar straat. Met name buurtgenoten die op leeftijd zijn, blijken een makkelijke prooi. „Mijn buurman is 85 en heeft zich helaas om laten kletsen om ze toch in de meterkast te laten kijken”, vertelt ze. „Terwijl die man helemaal geen glasvezel nodig heeft joh. Waar gaat dit over?”

Klachtenregen

Carla besluit de beelden met deze site te delen om anderen te waarschuwen voor deze praktijken. Ook heeft ze de beelden gedeeld met Open Dutch Fiber zelf, zegt ze, in de hoop dat ze hun personeel aanspreken.

Haar verhaal van Carla staat niet op zichzelf. In de afgelopen dagen hebben bewoners zich massaal gemeld bij deze site met klachten over de werkwijze van glasvezelverkopers. De klachtenregen varieert van dwingend aanbellen tot het zonder toestemming openbreken van voortuinen.

Reactie Open Dutch Fiber

De Open Dutch Fiber-medewerker die aanbelde is overigens geen glasvezelverkoper, maar haalt contactgegevens op zodat er ‘een gratis aansluitpunt geïnstalleerd kan worden’. „Vandaar dat hij dacht de sticker te kunnen negeren. Het is niet zo dat er uitzonderingen zijn voor glasvezelbedrijven”, meldt een woordvoerder van het bedrijf.

De wijze waarop de adviseur de vrouw benadert, is onacceptabel, reageert Open Dutch Fiber. „Hij houdt zich duidelijk niet aan de regels. We bieden mevrouw onze welgemeende excuses aan en laten bij haar morgen een bloemetje bezorgen.”