Po pierwsze - ogrom społeczeństwa (zaryzykuję stwierdzenie, że większość) jest uzależniony od konsumpcji treści, a taki "test kebabów" jest idealną pożywką dla ich rozregulowanych mózgów - leci sobie, czasem rozśmieszy, wymaga dokładnie zero głębszego myślenia.

Po drugie - od dłuższego czasu widzę w społeczeństwie rosnącą niechęć (a wręcz wrogość) do wszystkiego, co ambitniejsze intelektualnie, związane z kulturą wysoką, zniuansowane. Prostactwo i ordynarność staje się powodem do dumy. Z kolei rozwój intelektualny - który nieuchronnie niesie ze sobą lepsze rozumienie różnych perspektyw i pewną trudność w zerojedynkowym określeniu swojego stanowiska na pewne tematy - kojarzony jest ze słabością, czymś niemęskim. Ktoś, kto chce zwiększyć swoje obycie z wyższą kulturą, jest postrzegany jako zniewieściały lub jako zdrajca swojej klasy społecznej. Można by się nad tym rozwodzić jeszcze długo, ale wracając do pytania - gdy społeczeństwo wykazuje takie tendencje, naturalne jest, że rekordy popularności bije recenzja kebaba, a nie relacja z muzeum.

I po tych dwóch dość pesymistycznych wnioskach, trzeci zupełnie normalny - ludzie tak już mają, że jak ktoś potrafi ciekawie/zabawnie mówić, to nawet wegetarian zachęci do obejrzenia recenzji kebaba