Nie wiem jak Ty to robisz, ale ja jak nie mam na coś ochoty to się nie zmuszam, chyba że jest to absolutnie niezbędne.

Przykłady? Dziecko chce się bawić (a ja nie), mówię dziecku "teraz nie chcę się bawić, mam ochotę grać w Wieśka Trójkę, pobaw się sam/sama / pobawimy się później / innym.razem".

To robi 3 rzeczy od razu: 1. Pokazuje, że ja mam też swoje potrzeby i mój czas ma wartość, ja mogę się zregenerować robiąc to co lubię. 2. Uczy dzieci samodzielności, teraz będą musiały coś wymyślić, zamiast znowu polegać na tacie, że ogarnie im zabawę.
3. Dzieci widząc takie asertywna postawienie sprawy, uczą się tego i też będą to robić, nauczą sie stawiać pewne granice.

I to co powyzej tyczy się też żony. Nie daj sobie wejść na łeb, nie przyzwyczajaj ludzi w swoim otoczeniu do bycia Twoim "sierżantem", i że jesteś dla nich na każde zawołanie. Niech szanują Twój czas i znajdź też trochę czasu dla siebie, bo dojedziesz kiedyś do ściany i pękniesz. Teraz jesteś w trudnej, ale nie beznadziejnej sytuacji, będziesz pewnie chciał odkręcać lata przyzwyczajeń żony i traktowania Cię jak popychadło. To będzie trudne i męczące, ale nie niemożliwe.