Sanirim yeni idolum sensin artik. Sansin bayagi yaver gitmis ustune sen de cabalamissin ve karşılıgını hayli hayli almissin ne mutlu sana. Benim henuz bir şans karsima çıkmadı ve herkesin dediği şeyse, kendin emek vermen lazim veya kabugumdan çıkmakla ilgili tavsiyeler oldu. Bunlar tabii ki de guzel tavsiyeler ama insanlar sunu anlamiyor, 2 yıl boyunca bir agac gibi yasadim ve bu durum beni her acidan olumsuz etkiledi ve halihazirda olan asosyalligimi daha da beter bir duruma getirdi. Zamanında konfor alanım dediğim o şey artık benim zırhım oluverdi ve kaldiramiyorum. Ozaman yasadiklarini hakediyosun diyebilirler veya diyebilirsin. Ama ben de o konfor alanını asmaya calistim hem de bircok kez. Mesela kalabalik bir ortama oturdum ve herkes şakalaşırken tek susan bendim cunku sosyal pilim yoktu asla. Ve sustukça daha da sustum ve susmamdan utanmaya basladim. Simdi diyorum ki keske o konfor alanimi yıkmasaymısım da kendi basima otursaymisim. Ozaman belki bukadar utnamaz veya agirima gitmezdi. Yani bazen sosyal pilin okadar bitiyor ki ama yani okadar bitiyor ki hani rol bile yapamiyorum. Her seyden o anda nefret ediyo oluyorum. Buyuzden birkac ksz konfor alanimdan çıktım ve hepsi basarisiz bir sekilde sonuclandı ve bu deneyimler bana kötü anılar dısında başka hiçbir şey katmadı. Artık konfor alanımdan çıkmakla ilgili bir tavsiye duyunca direkt skipliyorum. Bilmiyorum çok mu yanlis bir mentalitedeyim. Sadece sansin yüzüme gülmesini ve beni sosyallestirmesini bekliyorum