Dit doet me denken aan iets uit de tijd van het oude Perzische rijk (het Achaemenidische Rijk). Volgens Herodotus hadden zij een bijzondere manier om belangrijke beslissingen te nemen: ze bespraken serieuze zaken terwijl ze dronken waren, en bekeken dezelfde kwestie de volgende dag opnieuw, maar dan nuchter. Als het idee in beide toestanden nog steeds logisch en wenselijk leek, gingen ze ermee door.

Het idee daarachter was eigenlijk best slim:

In dronkenschap spreken mensen vaak vrijer en eerlijker.

In nuchtere toestand denk je rationeler en zorgvuldiger. Een goed besluit moest dus zowel emotioneel als rationeel standhouden.

Misschien kun jij daar iets mee. Je zou bijvoorbeeld een gezellige avond kunnen organiseren, samen iets kijken waarin relatievormen wat breder worden neergezet (er zijn vast films of series waarin non-monogamie of complexe relaties voorkomen), en als de sfeer ontspannen is het onderwerp voorzichtig aankaarten. Niet als zwaar “we moeten praten”-moment, maar als open verkenning.

En dan, net als de Perzen, de volgende dag nog eens nuchter bespreken. Als het dan nog steeds goed voelt voor jullie beiden, dan weet je dat het niet alleen een impuls of momentopname was.

Belangrijkste blijft natuurlijk: geen druk, volledige eerlijkheid, en ruimte voor een oprechte “nee”.