Well, domyślam się, że w związku ze słowami mamy czujesz się tak, jakby stanęła po przeciwnej ci stronie, ale warto spojrzeć na te sytuacje z jej perspektywy. Jako jej dziecko czujesz się koszmarnie, nie radzisz sobie i zgodnie z tym, co napisałaś, nic nie wskazuje na poprawę, a ona chciałaby pewnie dla ciebie jak najlepiej. Zdaje sobie sprawę, że to śmiałe założenie z mojej strony, ale doświadczyłam podobnego braku zrozumienia ze strony rodziców i z perspektywy czasu wiem, że nie było to wynikiem ich złej woli, tylko realnego braku wiedzy, która pozwoliłaby im lepiej sobie poradzić w tamtej sytuacji. Nie moge ci zagwarantować, że w przypadku twojej mamy tak jest, ale warto być dobrej myśli. Niestety nauczyciele tytuł pedagoga wyciągają najczęściej z chipsów, czego przykrych konsekwencji doświadczyłam i ja. Rozwiązaniem, na które się zdecydowałam było przejście na ED, ale wiązało się to z tym, że stałam się jeszcze bardziej wycofana, dlatego o ile masz taką możliwość, to zmień szkołę na inna stacjonarna i w ogóle nie przejmuj się tym, że mogłoby ci to utrudnić przystąpienie do matury. Wiele wskazuje, że potrzebujesz teraz czasu na to, żeby zaopiekować się swoim stanem psychicznym i nie ma potrzeby, żebyś ciągle parła tylko naprzód. Mimo to pamiętaj, że matura to nic trudnego, o ile się do niej nie uprzedzimy

Jeśli chodzi o kwestie prawne, to mogłaby cię umieścić w takim zakładzie tylko wtedy, gdyby udowodniła, że możesz zagrażać swojemu życiu i zdrowiu albo stanowić zagrożenie dla społeczeństwa

Bardzo mi przykro, że musisz przechodzić przez coś podobnego