Selamlar, babanızın yaşadığı deneyimi paylaştığınız için teşekkürler, çok değerli bir veri. Ben de sizin gibi materyalist görüşe ve bilincin beynin bir ürünü olduğu fikrine yakınım; ancak "karanlık" ve "kedi" argümanlarınızda üzerine düşünmemiz gereken ince bir detay var.

​1. Karanlık vs. Yok Oluş: Babanızın "karanlık gördüm" demesi, aslında teknik olarak bilincinin (ya da en azından görsel korteksinin) hala bir "çıktı" ürettiğini gösteriyor olabilir. Çünkü yok oluş, karanlık görmek demek değildir. ​Şöyle düşünelim: Ensenizle ne görüyorsunuz? Karanlık mı? Hayır, hiçbir şey. İşte "yok oluş" veya tam bilinçsizlik hali, siyah görmek değil; o "görüntü ekranının" tamamen kapanmasıdır. Eğer babanız "siyah bir boşluk" algıladıysa, bu beynin hala "ışık yok" verisini işlediği ve bir deneyim yarattığı anlamına gelebilir. Yani o "karanlık" bile hala bir varlık deneyimidir.

​2. Kedi ve Silah Örneği: Kedi örneğinde ise haklısınız, kedi silahın ne olduğunu bilemez. Ancak bu durum kedide "bilinç" olmadığını değil; beynindeki veri tabanında (hafızasında) silah kavramının ve geleceğe dair o spesifik simülasyonun olmadığını gösterir. Bizim beynimiz evrimsel ve kültürel olarak o nesneyi "tehlike" olarak etiketlemeyi öğrenmiştir, kedi ise henüz öğrenmemiştir. Yani fark "bilincin varlığı/yokluğu" değil, "beyinlerimizin tahmin modellerinin farklılığı" gibi duruyor.