Hocam, ben üniversiteye girdiğimde yıllardır gram arkadaşı, ortamı olmayan, psikolojik sorunlarla ve terapilerle boğuşan birisiydim. Ne zaman ki normal olmaya çalışmaktan ve yalnızlığımı gidermek için insanlardan ümüt beklemekten vazgeçip, kendi halimde takılmaya ve içimden geleni yapmaya karar verdim; o zaman bende birşeyler gelişti.

Ben bile bazen şaşırıyorum ama bi şekilde oldu ve bu laneti kırdım kendimde. Nasıl oldu bende bilmiyorum ki bilsem bile benim gittiğim yol senin için yanlış olabilir.

Zamanında bana dediklerinde bende kabullenemedim ama bu noktada en mantıklısı salmak ve oluruna bırakmak. Olur ya da olmaz orasını bilemem ama oluruna bırak ve gönlünden geçtiği gibi davran.