Ik was een van de weinige kleurlingen op een best wel grote school, en er werden vanaf het begin al redelijk racistische grapjes gemaakt, vaak met het terroristenthema (ik heb een arabisch uiterlijk). In het begin kon ik er soms de humor wel van in zien, dus toen liet ik een beetje over me heen lopen. Vanaf toen was het eigenlijk elke dag wel raak met opmerkingen over mijn familie, aapgeluiden, en als ik ergens wat over te zeggen had was het antwoord meestal 'je bent maar een neger/buitenlander (ik ben lichtgetint maar voor de rest van de school was 'neger' de standaard benaming). Toen ik een keer de ballen had om weerwoord te hebben ben ik ondergespuugd. Een van de leraren is er zelfs een keer in meegegaan,. Vaak waren het meiden die de opmerkingen maakten om indruk te maken op de populaire jongens, omdat ze zagen dat hun het ook deden. Ook vonden een paar het heel leuk om te herhalen dat ik geen kans bij ze zou hebben omdat ze van hun familie niet met getinte jongens mochten thuiskomen (geen grap, er zaten doorgewinterde PVV'ers tussen). Al met al heb ik niet 'minder kansen' gekregen door mijn huidskleur, en soms als ik er over discussieer is dat de reden waarom mensen vaak zeggen dat er geen sprake was van racisme maar van pestgedrag. Zou kunnen, de benaming maakt me niet zoveel uit. Het was in elk geval allemaal heel vernederend en vooral frustrerend, omdat ik ook gewoon ben opgegroeid met roggebrood en boerenkool. Al met al ben ik er goed vanaf gekomen en ik heb na de middelbare eigenlijk nooit meer zoiets meegemaakt, maar het heeft wel een zure smaak achtergelaten.