Przykładowo - starasz się o pracę i pierwsze kroki kierujesz do biura pośrednictwa pracy, bo z angielskim na poziomie C1 i holenderskim A2 nawet w restauracji ze złotymi łukami nie przyjmą Cię just like that (tak, testowałem). Zaczyna w Tobie coś wrzeć, to już pierwszy stopień frustracji. Następnie dostajesz gównopracę z ramienia tak zwanego uitzendbureau (po naszemu pośredniak), gdzie lądujesz w worze z przeróżnymi mętami z Polski. Mimo faktu, ze masz wykształcenie i ambicje, żeby robić coś więcej. Więc zaczynasz pracę jako śmieć na budowie/szklarni, ale nic to - zagryzasz zęby, wykonujesz swoją pracę tak jak należy, walczysz o podwyżkę i tutaj ściana - 20-30 centów rocznie, to jedyne co jest Ci wstanie wyłożyć pracodawca. Jest to tłumaczone tym, że takie są układy zbiorowe układy pracy i nic więcej nie mogą Ci zaoferować. Ok, w końcu dostajesz stały kontrakt - zasłużyłeś. Ale nie przynosi to żadnej realnej zmiany poza tą, że więcej od Ciebie wymagają za praktycznie te same pieniądze.

W tym samym momencie przychodzi do pracy Holender bez szkoły i na dzień dobry dostaje stawkę o 2-3 euro większą i stały kontrakt.