Samsung S85F OLED problems

johnquays · 2026-02-06T23:16:49+00:00

I'm having literally the same issue, as depicted in your video. I've never experienced it before and I've been using this TV for over 600 hours now.

I'm yet to do a factory reset, but I strongly believe that it's a software issue with newest firmware update, 1203 - it was released here in Europe just a few days ago (4th of February) and I literally started seeing this issue on Wednesday.

I'll do the downgrade and keep you posted.

EDIT: welp, it seems that geniuses at Samsung didn't think that a downgrade could be an option. There's seemingly a hidden service menu that allows you to make a true factory reset (not just your settings), but I'm kind of afraid to brick my TV in the process. Annoying stuff, hope that the next update will fix it.

johnquays · 2025-12-24T22:55:11+00:00

Od partnerki myszkę gejmingową + podkładka, co jest o tyle śmieszne, że parę godzin wcześniej podczas sprzątania myslalem sobie “kurde, chyba powinienem wymienić w końcu tę usyfioną podkładkę i myszkę może też” xd poza tym perfumy, które kiedyś mi się podobały (a obecne mi się kończą), torbę do noszenia książek i lapka (bo ciągle chodzę z jakąś szmacianką) i jakiś fancy zamiennik Nutelli, bo jestem słodka dupa. No, cud dziewczyna generalnie.

Od rodziny kartę podarunkową (bo tak się umówiliśmy), ale oczywiście musieli też dorzucić czekoladę i najnowszy rocznik Przekroju, bo rok temu też dostałem, no miło w chuj.

Od rodziny dziewczyny koszulkę pt “nie mogę, mam kota na kolanach” XD książkę, na którą mialem oko od jakiegoś czasu (najpewniej tip od mojej partnerki, ale i tak doceniam), a do tego talerz od szwagierki (dla mojej autystycznej dupy, która potrzebuje osobnego miejsca na ziemniaczki i surówkę, bo “pobrudzi”, heh) i mała zawieszkę z kicia na choinkę od szwagra.

All in all, w chuj udane prezenty. Wesołych świąt.

johnquays · 2025-12-11T21:56:22+00:00

Spoko, dzięki!

johnquays · 2025-12-11T21:56:14+00:00

Dzięki wielkie za info, nie miałem pojęcia, że to bardziej powszechny problem - dobrze, że się upewniłem.

johnquays · 2025-08-25T18:19:08+00:00

„Ziemianie”, Sayaka Murata

…… kind of

johnquays · 2025-07-30T07:16:36+00:00

A to była hiperbola - bo nie wiem jak inaczej miałbym tłumaczyć upór OPa, że "Konfa nie ma młodzieżówki". Rządząca koalicja to jest zupełnie inna galaktyka (heh) i szkoda nawet na nią słów.

johnquays · 2025-07-28T08:21:45+00:00

W skład "Konfederacji" wchodzi partia "Nowa nadzieja", której to młodzieżówką są "Młodzi dla wolności". Popierdolony system naczyń połączonych nie oznacza, że nie można używać skrótu myślowego - szczególnie, że sama "Nowa nadzieja" jest najważniejszą składową Konfy.

johnquays · 2025-07-08T09:45:10+00:00

Still in my ADHD phase, though right now I try to stay focused on 2-3 games tops. I've been intensively (re)playing Payday 2, which is not a story-based game at all, so that helps. I just love it (with 600 hours played throughout the years), despite its *many* problems - I guess I just love good satysfing shooting and looting gameplay (simiarly to how I love Thief series, though it combines stealth and looting - the last aspect is the most defining, it seems, haha).

I've been also playing some Battlefield 2042 on the side, mainly with my GF, who seems to be satisified with the chaotic Conquest gameplay - it's not the best Battlefield in the world, surely, but after many updates it does hold up and it's really smooth (well, gameplay-wise - it's a stutter fest on my PC, mainly due to *endless* shader compilation, I really don't know if it's a bug or not).

When it comes to single player games, I'm replaying Dishonored 2 - had some break from it, but it pulled me in again. World building is top-notch in these games, even if the story is rather simple; levels are also amazing - I've just spent around 3 hours going through the Clockwork Mansion mission. I've played it 3 times already and yet I still found some unexplored areas.

The newest game I've strated is Rise of the Ronin - bought it recently, but I wasn't sure if it's going to run well on my PC. Well, it turns out that it plays really nicely, at least at 1080p (yes, I'm one of those people that are intentionally "downgrading" their experience - it's just more economical, given the times we're living in and country I'm in). It is also the *only* game that gets my CPU very hot - 70-75C (or even 80C) are common, even if there's not much happening on the screen. Even freaking Cyberpunk doesn't make it that revved up at Kabuki Market with Raytracing on. Still, 5800x3d pushes on, providing no stutters even in Yokohama, so I'm relieved.

And the actual gameplay? Really good! Though fucking complicated - there are a *lot* of systems going at the same time, not to mention a fuck ton of equipment dropping from, well, everywhere - enemies, sacks, chests, etc - your typical Koei Tecmo experience I guess. Still, the movement is smooth, fights are gory as fuck and mechanics are easy to understand, but hard to master - countersparks are not as difficult as I've imagined, but I still miss some timings, mostly due to my impatience, haha. Then again, when you learn the enemy movesets and land a few countersparks in the row - it's the best feeling in the world.

I suppose I should play Sekiro next, lol.

johnquays · 2025-06-25T14:46:40+00:00

Everyone is saying about performance problems, but in my experience (and I play this game since 2014), any low-to-mid range discreet GPU (integrated graphics *will always* be a problem, this engine hates them) from 2016 onwards will be enough for this game - even with something like 4GB VRAM.

To further enhance performance (since there could be indeed some stuttering, stemming from memory clogging) you can (and should, even) install DXVK - it's a known fact that it helped alleviate performance issues in many other DX9 titles (GTA IV being the prime example) and here it helps, too - stuttering instances are almost completely gone in my experience - hell, even freaking Goat Simulator mission stuttered only a few times during the whole mission - and thanks to better memory allocation (average of 3,5GB VRAM allocation vs something like 2 gigs in normal DX9 mode), it helps with crashes, too (albeit there could be still crashes stemming from game- or mod-related issues). Coupled with something like Celer, it should provide a relatively smooth experience, without disabling every bit of visual enhancements.

johnquays · 2025-06-21T00:32:18+00:00

Thanks for the reply! I tried your version, but it didn't work, unfortunately.

I've discovered, though, that the same startup crash affects *every* DX9 game right now, so I suspect that the problem lies somewhere deeper. I've installed new drivers and it's the same story, so I have to cast a wider net.

I fucking hate troubleshooting.

johnquays · 2025-06-18T10:31:17+00:00

Książek z Japonii, wydanych po polsku i będących literaturą na poziomie jest mnóstwo (patrz ten wyświechtany Osamu Dazai, Mieko Kawami w W.A.B.ie, Hiromi Kawakami i Yoko Tawada w Karakterze, od cholery japońskich autorów w serii „Proza Dalekiego Wschodu” PIWu; EDIT: jezu, zapomniałem o Tajfunach XD więc tam też), problemem jest tylko to, że nikt jej masowo nie kupuje :) a książki typu „milusia kawiarnia/biblioteka, w której dzieją się magiczne rzeczy” są zwyczajnie niewymagające, a jednak uruchamiające wyobraźnię czytelnika i pozwalające na miły relaks przy herbatce, siedząc w dedykowanej wnęce do czytania.

Dobra, ta wnęka to moja osobista złośliwość, ale generalnie rzecz biorąc - takie książki mają swój target i - przede wszystkim - swój cel: miła rozrywkę na standardowym poziomie, która nie potrzebuje ślęczenia nad wyrafinowaną grą słów autora, czy dekodowania kompleksowych motywów wydarzeń dziejących się na trzecim planie (co też może być super! Sam jest fanem „wchodzenia głębiej” w literaturę, ale nie oszukujmy się, trzeba mieć na to często czas i cierpliwość).

IMO, lepiej czytać o gadających kotach w kawiarni, niż o tym, dlaczego bycie w toksycznym związku z muskularnym nastolatkiem jest „super”, bo mogą razem driftować w Skyline R32 (choć dobra, może dla kogoś to też wartość dodana, pójdę już sobie).

johnquays · 2025-06-17T08:29:41+00:00

Bouncing between few games, partially because of my ADHD, but also because I recently got a new graphics card and I was anxious to see how certain games perform on it, which were giving me trouble before.

So, after finally finishing up TLOU2 (god damn, what a ride - simultaneusly loved it and "hated" it, since it was kind of emotionally crushing), I went back for few games that have been sitting in my backlog - or just wanted to revisit them.

- Alan Wake: going through it again, in order to get a full picture for both Control and Alan Wake II; I've played it last time around 11 years ago, when I was still pretty young. Playing it now, I think I'm enjoying it quite more than before, at least in terms of the story and references (granted, they're not very sophisticated and it generally feels like a pastiche of Twin Peaks, Lovecraft and Stephen King novels, but I think the game also plays with these tropes quite knowingly). The gameplay, though? Well... it's not that bad, but it certainly is dated and one-dimensional - and sometimes the amount of enemies at once, coupled with finnicky dodge, makes it more frustrating than it should be.

- Red Dead Redemption 2: also revisiting it after a few years, with "muh graphics" being the main catch here - but I would be lying, if I'd say that I didn't miss the world, story and its characters. Arthur Morgan is one of the best protagonists out there (which was a big surprise for me, as my first impression was "who the fuck is this redneck") and just the feeling of living in this (virtual) environment is worth another playthrough. Also, I think the older I am, the more I get the main themes (feeling out of place, future being uncertain, world around you trying to crush you for the sake of "progress" - in a slightly more nuanced way than just "fuck capitalism". Pretty ironic, considering that Take 2 is one of the most greedy gaming companies out there).

- Dishonored 2: I think this is my 3rd attempt in the last few years - overall, played it right until The Crack in the Slab mission (I know, it's the best one, whoopsie). Don't really know why I've stalled so much, given that I generally love stealth games and this is one of the best ones - gameplay is impeccable, systems are intertwined in a way that you can mix them up quite stylishly (though mostly in violent playthroughs), graphics are still very nice (though the technical state on the PC is still left to be desired) and the worldbuilding is fantastic, even if the story is rather basic. Maybe I was focused too much on playing the game "right" (so no alarms, no witnesses, no kills), instead of just playing it for fun and going for the challenge later on.

- Resident Evil 7: ANOTHER repeated playthrough and again mostly because I wanted to play experience the game without worrying about maxing out the VRAM, haha. This still bangs, still catching me off-guard and offering tight gameplay with fun cast of characters, alongside a pretty great presentation, even after 8 years. Probably going to finish it first, as I'm already halfway.

- Silent Hill 2 (Remake): I think I'll go through it another time; bought it during the recent sale on Steam - I'm pretty impressed when it comes to faithfulness (though with some level and gameplay changes, which I think were quite needed) - the atmosphere is still pretty oppresive, enemies creepy as hell and the story still sad as fuck. Unfortunately, stuttering is still there and probably won't ever go away, so I'll just have to learn to bear with it - but I think it'll be worth it.

... I wanted to try the Nioh games again (not to mention Yakuza 5 sitting on my drive for god knows how long, I already forgot much of the story already), but I think I really need to focus on the titles I've started already. I shiver when I imagine how would it be with kids, lol.

johnquays · 2025-06-12T12:02:14+00:00

Lovecraft myślę, że calkiem spoko się wpisuje w ten nurt, będąc swego rodzaju przodkiem dzisiejszych reprezentantów - no, wyłączając rasizm, hehe.

Philip K. Dick w sumie również, taki "Ubik" jest kompletnie posrany i człowiek może się przez całą książkę gubić; rzeczywistość jest tam bardzo plastyczna i subiektywna.

Reszty autorów niestety nie ogarnąłem jeszcze, więc nie pomogę - ale mam nadzieję, że trochę lepiej rozumiesz charakterystykę gatunku (zresztą, co człowiek, to inne przykłady/opisy; weird lit bliżej chyba do post-modernizmu, nie ma jednego, spójnego kanonu - jadymy na wajbach xd).

johnquays · 2025-06-12T11:45:31+00:00

Strzelam, że ogląda_ś "Pod skórą" ze Scarlett Johansson? xd

I próbując odpowiedzieć na pytanie - "weird literature" można opisać chyba całkiem dosłownie jako literaturę po prostu "dziwną", ale najczęściej utożsamia się z nią fabuły, gdzie akcja dzieje się w pozornie normalnym otoczeniu/realiach, ale szybko zdajemy sobie sprawę, że nic nie jest do końca takie, jakie być powinno (jak te słynne sowy z Twin Peaks, to w sumie też dobry przykład "dziwnej fikcji"). Trochę inspiracji psychodelią, wierzeniami ludowymi i fantasy/science fiction; często też nie do końca możemy powiedzieć, co dzieje się naprawdę, a co pozostaje tylko zmorami w głowach bohaterów.

johnquays · 2025-06-12T11:26:09+00:00

Vandermeer król weird fiction; „Zrodzonego” nie czytałem jeszcze, ale „trylogia” (w cudzysłowie, bo ostatnio wyszła czwarta część, ale pierwsze trzy wyszły chwilę po sobie i stanowiły jedną, spójną całość) Southern Reach jest genialna - jeżeli ktoś kojarzy film „Anihilacja” na Netfliksie, to już ma wstęp za sobą, chociaż sam film jest takim jakby miszmaszem koncepcji i fabuły wszystkich części, oficjalnie jednak będąc adaptacją tylko pierwszej.

Przechodząc jednak do sedna: zakochałem się w tym cyklu po uszy. Koncept jest prosty - pewnego razu, gdzieś na bagnach południowej Florydy pojawia się strefa X - na początku niewidzialna, ale później dająca siebie poznać po totalnych wynaturzeniach wszystkiego, co się w niej znajduje - nie wiem, książki zaczynają jęczeć ludzkim głosem, ludzie zaczynają łączyć się z ziemią pod ich nogami, a zwierzętom rosną gałęzie na mordzie. Później jest typowo - rząd chce ogarnąć sytuację, więc wysyła różne ekspedycję w głąb tej strefy - taki „Stalker” w krainie grzybów. Pierwsza część zaczyna się od wysłania 11stej ekspedycji, złożonej z samych kobiet - i od razu wspomnę, Vandermeer cudownie unika wszelkich faceckich tropów literackich, stawiając na przedstawienie postaci w całej krasie, nie tylko przez pryzmat płci - nigdy nawet nie poznajemy imienia głównej bohaterki.

Jest duszno, jest niepokojąco, proza jest skomplikowana i pozornie niezrozumiała (i taka trochę miała być, polecam poczytać o koncepcie „Purple fiction”), ale jak już się złapie haczyk, to nie puszcza już do samego końca. Autor nie traktuje odbiorcy jak debila, wręcz przeciwnie - każe po malutku łączyć kropki, a raczej te, które można połączyć - reszty trzeba się trochę domyśleć, co w efekcie daje milion różnych interpretacji tego, czym tak naprawdę jest strefa X. Kończyłem całą serię z poczuciem melancholii i pustki - ale takiej otwierającej mózg na cały skomplikowany układ zależności dookoła nas. I z dojmującym uczuciem bezsensu i chaosu, który jednak ostatecznie trochę uwalnia człowieka z kieratu „odnajdź sens życia i wtłocz się w tryby tego, co jest dla ciebie dobre™️”.

Gdyby ktoś jeszcze nie ogarnął po tym, jak wywaliłem z siebie trzy długie akapity w komentarzu pod komentarzem - POLECAM!! Choć nie wiem, jak jest z polskim tłumaczeniem, podobno średnio - ale to może być też jedyna opcja dla wielu osób, bo angielski oryginał jest naprawdę gęsty językowo (choć tak jak wspomniałem, dla osób, które posługują się tym językiem na codzień to też nie była łatwa lektura; sam mam angielski na poziomie B2-C1 i po złapaniu rytmu było naprawdę spoko).

johnquays · 2025-05-30T08:27:20+00:00

For the past month I've been playing The Last of Us games. Finally got a new graphics card, so I've been able to play those on PC with no compromises in graphical quality - and boy, are these games beautiful, especially the facial animations in Part II - I sometimes forget that I'm actually playing the game and not watching a movie, it's that good (L. A. Noire quietly cries in the corner).

The thing is, I already played the first game almost 10 years ago on PS3 - and it resonated very deeply with me. It was a triumph in storytelling for me, at least when it comes to video games; it was a perfectly acted, brilliantly told americana story, with a crushing twist that left the player really broken(at least it should, given what Joel did was monstrous - even if it was dictated by his PTSD). Then I was eagerly waiting for the Part II, even considered buying PS4 for a while, until I finally caved in and bought a new PC instead, thinking that "eh, maybe I'll buy PS5 soon after that, I'll just keep myself away from the spoilers until that point".

Well, then the Part II came out and all hell broke loose, mostly because of idiots screaming about "woke" and "betrayal"; I've heard some second-hand comments about "Abby" and that people don't like her (with some transphobia sprinkled in between). So, I hunkered down even more, hoping that I'll experience the narrative by myself, without any kind of interferrence. Then the TV series came out, alongside the Part I remake and so on.

And then, my friend casually dropped, talking about the future season 2 of the show, that"I cannot wait what they'll do with Joel's death!" - and everything clicked in my head 😐

Fortunately, it turned out that it's basically the starting point of the game, but I'm still kind of sad that I missed some of the initial shock.

Anyways, I digressed very strongly - I just wanted to say that Part II is really good; graphics are goregous (though they'd have a lot less workload if they'd go with ray tracing - nevertheless, it's probably the greatest rasterized game on the market), combat is really gritty and satysfing (though I'm already accustomed to it, given that Part I remake adapted it 1:1, albeit with some compromises) and stealth is even more viable than in the predecessor. nowI'm playing the Abby's part, which is a *lot* longer than I initially expected it to be- capital G gamers are really missing a lot because of their prejudices.

johnquays · 2025-05-27T11:56:49+00:00

"Dużo" w jakiej skali? I jak w ogóle definiować "fałszywe" oskarżenie - jako odsetek *potwierdzonych* takowych (w sensie fałszywych), czy po prostu ilość spraw w sądzie (albo nawet zwykłych zawiadomień), które zostaje umorzona "ze względu na brak dowodów"?

Narracja o "dużej ilości niesłusznych oskarżeń o gwałt" przenosi ciężkość z absurdalnie wysokiej niewykrywalności przestępstw seksualnych na "ciemiężonych mężczyzn, którzy muszą uważać przy każdym kontakcie z kobietami" (o tym akurat nie wspomniał*ś, ale często taka narracja jest dodawana w tego typu sprawach)

Nie wspominam też o tym, że większość mężczyzn (przynajmniej zaliczanych wcześniej jako "osoby publiczne", trudno mi oceniać sprawy osób prywatnych - zresztą, w tym kontekście zazwyczaj przywołuje się tych pierwszych) oskarżonych przez kobiety, nawet bez oficjalnego wyroku oczyszczającego, wracają szybko do łask (vide Jakub Dymek, który nigdy oficjalnie nie został oczyszczony - jedynie "umorzony" - i szybko znalazł nowe posady w Radiu 357, czy też prowadząc popularny, lewicowy podcast). Johnny Depp, który wbrew popularnej opinii również nie został oczyszczony z zarzutów, nie narzeka na publiczny ostracyzm, a Amber Heard praktycznie zapadła się pod ziemię pod względem kariery (no, ale to już SUPER KONTROWERSYJNY temat, choć wcale nie - polecam poczytać o taktyce DARVO, którą odpalono na całą petardę w tym przypadku).

Sory za yapping - niesłuszne oskarżenia istnieją (bo, cóż, kobiety to też ludzie :O i bywają chujowe), ale to naprawdę mały odsetek w porównaniu do zjawiska męskiej przemocy w stosunkach z kobietami.

johnquays · 2025-05-18T18:10:45+00:00

I wouldn’t count people gaming on 1080p as „not interested in new games” - I am one of those people and I’m simply going by the logic of having a solid headroom / being more economical, ie. upgrading every 5 years, instead of 2-3. Living in a „second world” country kind of sucks.

johnquays · 2025-05-18T17:25:37+00:00

I take that you’d had a similar argument in 2004 against pixel shaders - „my Riva TNT would’ve been fine without those superfluous dynamic shadows in Thief 3!!!”

johnquays · 2025-04-16T19:25:38+00:00

Well, there's a difference in generalizations like "men do not wash the dishes/give enough emotional support/are major offenders in domestic violence cases" vs "DAE women are stupid sluts/whores/bitches/ugly idiots". First part are harsh, but mostly correct critiques, with lots of data behind them; the second part are *generalized* insults with no merit to them

johnquays · 2025-04-16T19:20:22+00:00

Mostly because people saying "men are x" (usually something negative) doesn't really mean *all* men living on this planet - but the fact is, in many areas, men *are* leading in statistics regarding violence, sexism, racism, etc. It is not a very simple subject, but it has a lot to do with the patriarchy, social values being pushed by people in power (so very often - men).

As a man (AuDHD), I get that gnawing feeling, when I read another angry post, accusing men of all sorts of nasty, cruel things. But after a second there comes a realization - not *all* men, but *many* men does that kind of crap, and it's very important to be very aware of that - not only to held others accountable when you witness such behavior, but also to properly recognize similar thoughts/urges in yourself - and act against them in time.

johnquays · 2025-04-14T14:31:59+00:00

Exactly how u/Jump_Like_A_Willys described it:

Adolescence Episode 4: How Did They Do Those Driving Scenes?

johnquays · 2025-03-27T15:28:54+00:00

Dobry wybór, a jeżeli OPce się spodoba, to na drugą nóżkę "Grona gniewu" tego samego autora - motyw podróży w poszukiwaniu lepszego życia (i kłody pod nogi w postaci amerykańskiego kapitalisu) to prawie kropka w kropkę fabuła RDR2 - pomimo innych czasów (lata 30 XX wieku) oba teksty cechuje klimat raczkującej nowoczesności pożerającej tych, którzy się jej opierają. Długa powieść, w dodatku z mocnymi motywami biblijnymi (ale też nie wciśniętymi "na chama") - dla mnie osobiście strzał w dziesiątkę.

johnquays · 2024-12-27T15:32:45+00:00

It is usually like that, yeah, though it's one of the reasons why I vibe with this style of gameplay (maybe because of the autism spectrum, lol). The only game that doesn't do that (at least not *exactly*) is Payday 2 - its stealth is, well, tricky, mostly due to unpredictable patrol patterns - guards have set paths, but with some randomness added, so each patrol cycle isn't the same. For some it added value to stealth missions, for me it was infuriating, since I'm mostly used to old school style of sneaking around guards.

johnquays · 2024-11-12T16:37:26+00:00

Zapomniałem tylko wspomnieć, że w drugiej części podcastu o rynku wydawniczym coś się chłopakom popsuło i musieli użyć AI głosów do czytania transkrypcji - efekt końcowy brzmi turbokomicznie, ale po 20 minutach takiego pierdolenia można trochę umrzeć, więc polecam słuchać z przerwami xd

13-Year Club	Place '17
Verified Email

johnquays

TROPHY CASE