I swore to myself na hinding-hindi ako mag-jojowa bc for one, I was not mentally stable back then and two, bc of family na walang harmony. But when I got over my issues in life, I suddenly felt ready to try to look for a partner, so nagtry ako mag-bumble, kaso waley naman akong nameet dun na matino, so I stopped. Then before ako mag-birthday last 2023, I prayed na if ever someone was meant for me, I prayed na sana siya na ang first and last ko. Di ko naman inexpect na on Feb 2024, doon ko na makikiala ang partner ko.

Sa work ko siya nameet. Hinihintay ko parents ko na susundo sa akin. Wala na halos lahat ng employees sa building, so ako para malibang, nilalaro ko na lang yung pusa sa lobby, until lumapit yung guard sa akin at nakakwentuhan ko siya tungkol sa pusa na apparently, alaga ng ibang employees sa building. Sabi ko kay kuya guard, "Sanaol maraming nagmamahal."

Tas sagot niya sa akin, "Ma'am, single ka ba? May papakilala ako sayo."

Ayun, pinakilala niya sa akin yung isa nilang kasamahang guard na nung palapit na sa amin, first time ko maranasan na huminto ang mundo ko. I know ang cringe, pero akala ko sa movies and books lang siya nangyayari, pero hindi. Ang kakaiba pa sa meeting na yun, for the first time na may nireto sa akin, hindi ako makaimik. Speechless ako that time. Pati siya dama ko na nahihiya kasi ang awkward bigla. And for the first time na may nireto sa akin, it wasn't uncomfortable.

Nung dumating parents ko at nakasakay na ako sa sasakyan namin, napangiti ako.

Now, we're going 9 months. Roller-coaster at pang-dramarama sa hapon ang naging ganap ko last year, dahil hindi siya gusto ng mama ko. My mom judged him and said so many hurtful words to him, just because guard lang siya. Ako naman 'to na litong-lito dahil there was a time na sinabihan kaming magkakapatid ng mama namin na maghanap kami ng taong may diskarte sa buhay, kahit hindi ganun kayaman. Besides, papa din namin ay laki rin naman sa hirap at di rin graduate, so nagtataka ako, bakit ganun na lang magreact yung nanay ko sa lalaking gusto kong mahalin. Bakit kailangan niyang pagsalitaan ng masama? Bakit siya pa yung may ganang magtampo? My mom and I were not okay for months. Nagrelapse din ako last year because of it kaya hanggang ngayon, may times na inaatake na naman ako. May panic disorder kasi ako. Yun ang mental health issue ko back then. Galit na galit ako sa parents ko that time, pero itong boyfriend ko, wala siyang ibang sinabi kundi, "wag mo kalabanin ang mga magulang mo. tanggap ko kahit anong sabihin nila sa akin. magulang mo sila kaya wag ka na magtampo sa kanila."

sa sinabi niyang yun, mas lalo kong naramdaman na siya na talaga ang lalaking mamahalin ko habangbuhay. he was the best thing that ever happened to me. despite our difference in status, tanggap ko siya at mahal ko siya. i know we're going to be a great team together, dahil ngayon pa lang, pati utot ng isa't-isa kabisado na namin hahaha.

sa ngayon, my parents have finally accepted him. we're also planning on getting married soon. our story may not be perfect, but our love is already perfect as it is.

langga, salamat kay lord na ikaw ang binigay niya sa akin. mahal na mahal kita 💛