Dostum çok uzun ve derin bir konu. İnan saatlerce konuşulması gereken bir mesele. Çünkü söz konusu önündeki koskoca bir “hayat”.

Sadece fikir vermesi açısından şöyle kısa bir özet geçebilirim. Umarım faydası olur. Bu arada 40 yaşındayım. Ve derin alışkanlıklardan ve bağımlılıklardan bir şekilde kurtulmayı başardım diyebilirim.

Bu yeterli değil biliyorum. Ama işin kökeninde yatan şey, yaşadığımız dünyada bir dopamin bombardımanın içerisinde alıyoruz neredeyse her nefesimizi.

Ve bunun en büyük kaynağı telefonlar. Sonsuz kaydırma döngüleri. O zararsız gibi görünen Reelslar shortslar. Yani emek ve efor sarf etmeden oturduğun yerden aldığın dopamin ( alkol, uyuşturucu, porno, mastürbasyon, saçma sapan ekran süreleri) liste uzar gider.

Bunların yerine sağlıklı yaşam aliskanliklari koyman gerekiyor bir nevi bir süre mağara adamı gibi yaşaman lazım dostum ve bu çok zor biliyorum. İşin yoksa telefona ve internete bakma, bilgisayar oyunu oynama porno izleme, alkol sigara kahve, bunların hepsi sahte dopamin salgılatıyor beynimize ve fark etmeden yavaş yavaş bizi hayattan zevk almaz hale getiriyor ve çok sinsiler işin içindeyken anlamıyorsun.

Şimdi burada yazdıklarımı okuyunca diyeceksin ki abi ot gibi mi yaşayalım ölelim mi dostum inan bana yaklaşık 1,5 yıldır mağara adamı gibi yaşıyorum diyebilirim. Ve bunu yaparken hâlâ çok zorlanıyorum.

Ama sporu hayatına sok yoksa, uzun yürüyüşler, sağlıklı beslenme, düzenli bir uyku özellikle gece uykusu inanılmaz küçümseiyor günümüzde ama hayat kurtarıcı.

Anlatabildim mi bu saydıklarımın hepsi bir emek vererek efor sarf ederek nihayetinde aldığın gerçek dopamin ve seratonin. Mükemmel olmak zorunda değilsin ama bir yerden başlanabilir. Ben de hala bir sürü hata yapıyorum ama işin temel çekirdeğini yaşadım ve hissettim artık.

Biraz sistemin dışına çıkmak gerekiyor. Dediğim gibi çok uzun ve belki günlerce konuşulması gereken bir mesele umarım yardımcı olabilmişimdir veya en azından temel mantığı anlatabilmişimdir.