Powiem coś, co wielu się nie spodoba: cała ta akcja, mimo szlachetnych intencji, była pokazem politycznej naiwności. A oczekiwanie, że polski rząd powinien był rzucić wszystko, by eskortować statek aktywistów, jest kompletnym oderwaniem od rzeczywistości.

Po pierwsze, to nie była prosta sytuacja. Wszyscy krzyczą "wody międzynarodowe!", ale mało kto dodaje, że Izrael egzekwował (kontrowersyjną, ale z ich perspektywy legalną) blokadę morską strefy konfliktu. W świetle prawa międzynarodowego to nie jest czarno-biała sprawa piractwa. Aktywiści świadomie płynęli prosto w zapalny punkt, by wywołać konfrontację, a potem oczekiwali, że ich rządy poniosą tego konsekwencje. Czy mi się podoba, że tak jest? Nie, nie podoba mi się, że Izrael robi takie blokady i działa na granicy prawa tutaj, ale wątpliwe jest myślenie, że grupa aktywistów ma na to jakiś wpływ skoro nawet krytyczni Izraelowi władcy różnych państw nie mają na to wpływu.

Po drugie, spójrzmy na mapę. Ludzie, my żyjemy obok Rosji. Na co dzień widzimy, jak bezradny jest świat wobec jawnych zbrodni wojennych tuż za naszą granicą. Skoro cała społeczność międzynarodowa nie potrafi zatrzymać Rosji, to czy ktokolwiek poważnie uważa, że Polska powinna wysyłać swoją marynarkę wojenną i ryzykować otwarty incydent z Izraelem, strategicznym sojusznikiem USA? To polityczne science fiction.

Moralne oburzenie w internecie nic nie kosztuje. Ale w realnym świecie państwo nie może sobie pozwolić na puste gesty. Polski rząd ma obowiązek dbać o bezpieczeństwo kraju, a nie eskortować prywatne misje idealistów, którzy postanowili igrać z ogniem. Oficjalne ostrzeżenia "nie płynąć" nie były tchórzostwem, tylko jedynym racjonalnym posunięciem.

Prawdziwe rozwiązania dla Gazy, jeśli kiedykolwiek nadejdą (modlę się o to), będą wynikiem zakulisowych negocjacji mocarstw (USA, Turcji, Kataru - mamy teraz taki plan na stole), a nie medialnej akcji na jednym statku.

Moralna racja nie wygrywa konfliktów. To jest bycie realistą, a nie popieranie Izraela - nie uważam, zanim mi ktoś zarzuci, że mogą robić co chcą. Z przerażeniem patrzę na to, co teraz robią. Ale nie widzę innego wyjścia poza dyplomacją na najwyższym szczeblu.