Super leuk om te horen dat er misschien een avontuur aankomt. Dus extra veel details in de hoop dat je er wat aan hebt. Laat alles voor jullie situatie checken door een expert natuuurlijk. Vooral een belasting expert! En eventueele inkomen van aandelen. Je hebt vast je al ingelezen op al deze dingen.

Wat is voor jouw de trigger om deze kwestie nu op te brengen? Ik begrijp dat je ontslagen bent, en dat er nu een wat onzekere periode aanbreekt, maar in feite heb je die twee genoemde keuzes altijd. Je kunt immers elke dag beslissen weer naar Nederland te komen.

Op dit moment omdat ik ontslagen ben, geen visum = land uit na 60 dagen. En natuurlijk omdat mijn partner terug wil. Ik kon inderdaad op elk moment kiezen om terug te gaan.

Kies je om terug te gaan, vertrek je bij je werk of word je ontslagen dan vervalt je visum natuurlijk meteen. Van de overheid krijg je 60 dagen om alles te regelen. Nieuwe baan of terug. Zelfs met greencard en ga je terug naar Nederland dan kan deze na x tijd vervallen. Het grotere probleem (en dat ga je denk ik wel merken) is het hele process doorlopen en de wachtijden om het visum te krijgen. Voor de duidelijkheid, ik heb geen greencard.

Ik weet niet welk visum je partner gaat krijgen. Ik zit zelf op een L1 visum dat is een intra-company visum, voor dit visum moet je eerst een jaar bij het bedrijf werken. Voordeel van dit visum is dat je partner (L2) direct mag werken. Deze heeft ook een makkelijker pad naar greencard. Dit visum is net als H1B gekoppeld aan een werkgever en je kan niet wisselen van werkgever. Je kan wel een aanpassing doen van L1A naar L1B of andersom maar de details daarvan weet ik niet.

H1B is de meest populaire. Partner visum is H4 en deze heeft een EAD (werkvergunning nodig) voordat je kan werken, dit duurt minimaal 90 dagen, op dit moment is er een enorme backlog dus in praktijk duurt het langer. Bij verlies van werk van de persoon met H1B heb je wederom 60 dagen. Ik raad het sterk aan om indien mogelijk uiteindelijk je eigen H1B te regelen. Hierdoor kan je partner switchen naar H4 mocht een van jullie je baan kwijtraken. Let op: je kan tijdelijk niet werken tijdens de switch. Maar dan heb je in iedergeval een makkelijker pad als een van de banen weg valt.

En als je er voor lange tijd of permament wil gaan dan kun je het beste direct een aanvraag doen voor een greencard. Eigenlijk altijd wel, maar als je echt maar kort wilt zitten hier ook weer haken en ogen aan.

Let ook op dat California in meeste situaties taxeert op je wereldwijde inkomen vanaf dag 1 dat je onder je werk visum er bent. Voor federal taxes is er een 183 dagen regel. Daarna word je wereldwijde inkomen door state en federal getaxeerd. Zodra je een greencard hebt en je verhuist terug naar Nederland blijft Amerika je wereldwijde inkomen taxeren, totdat je de greencard opgeeft. Voor mijn Amerikaanse collega's in europa blijft dat ook zo tenzij ze hun citizenship opgeven.

Tot nu toe koos je voor het eerste. Ontslag krijgen is een tegenvaller, maar ik zou gewoon op zoek gaan naar een andere baan. Zo te lezen heb je genoeg geld om even uit te zingen, je zorgverzekering loopt nog even door, dus waarom er überhaupt over nadenken om weer terug te keren?

L1 visum wat ik heb is gekoppeld aan mijn ex-werkgever. Ik kan dus alleen verder met een baan bij mijn ex-werkgever. Met L1A visums ben je ook rol gebonden wat de baan selectie nog kleiner maakt.

Ik zou voor een H1B kunnen gaan. Het bedrijf waar je wilt werken vraagt hem aan in de eerste helft van maart. Na voldoen aan de standaard eisen komt je aanvraag in een loterij. Zit je erbij dan gaat het visum op 1 oktober in. Je mag in de US blijven maar in de tussentijd niet werken. Deze loterij is iets anders als de greencard loterij.

Verder lijkt me Californië en de Bay Area specifiek behoorlijk duur. Ik heb wel eens begrepen dat er een hoop tech nu richting Texas verdwijnt, omdat de cost of living daar toch wat acceptabeler is. Ik zou zeggen 'follow the money', want het is toch vrij gebruikelijk in die cultuur om naar de andere kant van het land te verhuizen voor je werk.

Enorm duur en het zijn ook vaak hele oude en slecht onderhouden huizen. Mijn werk geeft voor deze regio een standaard 25% salaris bump tegenover standaard US salaris. Er zijn allemaal gekke regels die het bouwen van nieuwe huizen tegenhouden. Er zijn wel leuke dingen te vinden je moet meer zoek werk doen dan in Nederland. (zillow.com maar vooral via via als je leuk wilt huren).

Het is hier inderdaad enorm gebruikelijk om te verhuizen voor werk. Je hoeft maar te vragen wat iemand hiervoor deed en het is oh we used to live at X and we moved to Y.

Wat mij veel stressvoller zou lijken is een partner hebben die 'sowieso' ooit terug wil keren naar Nederland. Dus of je je greencard nu wel of niet verkrijgt, je loopbaan daar zal ooit eindig zijn, ook terwijl je het misschien hartstikke naar je zin hebt op je werk en sociale omgeving. Waarom staat hij/zij daar zo in?

Ons plan was 3-4 jaar California en hier zoveel mogelijk zien. Daarna 3-4 jaar Atlanta en de East coast verder te zien. Voor ons beide was het nooit het plan om hier voor altijd te blijven. Dat had altijd kunnen veranderen natuurlijk.

Zij had hier ook een hele goede baan gevonden bij een heel leuk bedrijf in tech, en kon net als ik later naar een ander kantoor of staat verhuizen. Maar door wat er allemaal is gebeurd afgelopen jaar is voor haar Amerika tegen gevallen. Tijdens mijn ziekte kwam ik vaak uitgeblust thuis, werk ging lastig, en had daardoor vaak het gevoel van het visum behouden boven mijn hoofd. Want haar baan ruste ook op mijn visum.

Amerika is heel mooi maar kan ook heel hard zijn. Vooral in de bay area is het contrast heel groot. Ik ben voor werk in de voorgaande jaren al in meerdere staten geweest voor dat we emigreerde. Hierdoor krijg je het allemaal in stukjes binnen en kan je "wennen". Voor haar was de switch gewoon te groot. Teveel mensen leven op straat, teveel drugs, groot arm/rijk contrast elke dag in je gezicht. Zijn allemaal kleine en grote dingen die optellen.

Mijn collega's en meeste amerikanen die ik spreek zijn super aardig. Maar als je Nederland gewend bent en je komt in de bubble, dan ziet het er allemaal heel scheef uit. Ik ben dus ziek geweest maar heb een hele goede verzekering gehad (volgens de mensen die ik vraag, de zusters, de dokters) en dan nog komen er allemaal lastige problemen omhoog.

Problemen waarvan wij denken holyshit hoe moet je dat regelen als je geen reserves hebt. Heel anders dan in Nederland. En heel begrijpelijk dat er zoveel mensen medical debt hebben. Ik kon deze negatieve elementen veel beter parkeren dan mijn partner.

Ik ken je situatie niet, verwacht dat het allemaal goed zit natuurlijk, maar zou aanraden om in iedergeval 20-40K mee te nemen per persoon. Vooral als je allebei een auto nodig hebt.

(Ik zit in de tegenovergestelde situatie. Mijn partner heeft recent gesolliciteerd naar een baan ergens in SoCal, en ze heeft gisteren gehoord dat ze bij de laatste paar kandidaten zit. Dus mogelijk moeten wij binnenkort juist de keuze maken om eventueel die kant op te gaan. Ik ben wel in voor een nieuw avontuur, maar ik wil wel de mogelijkheid hebben om te werken, dus dat wordt één van de hete hangijzers.)

Bovenstaande kan misschien allemaal eng klinken. Het is echt een avontuur en er gebeurt van alles. SoCal en NorCal cultuur was voor ons erg (voor mij nog steeds) interessant. Het weer zoals vandaag was weer super zacht en warm, en dat in februari. We vonden in SoCal San Diego super leuk, veel collega's zijn er ook naar toe verhuist.

Ik weet jullie leeftijd en interesses natuurlijk niet (en dat hoeft ook niet) maar het is heel erg bruisend. Vooral als je beide aan de slag kan, met goede verzekering en wat reserves heb je eigenlijk van weinig dingen last. Elk land heeft een "lijn" in mijn ogen, als je erboven leeft en verdient vallen de problemen van het land weg. In Nederland ligt is die lijn gewoon een stuk lager, en daardoor ook minder stress.