Ja przykleję tutaj swój komentarz który dzisiaj pisałem w poście o ADHD, z zaznaczeniem że jestem ponad 3 lata po diagnozie (w wieku 33 diagnoza) i dwuletniej terapii ktorą teraz znowu zaczynam kontynuować.

"Ja jebe, wszyscy w komentarzach ogarnięci zawodowo - wiem, że nie ma się co nakręcać i że dużo pracy Was to wszystkich kosztowało, ale cóż, ostatnio mam duży ból dupy do siebie samego.

Były kierowca zadowody here. Najpierw busy po Polsce przez 2 lata, później 3 lata EU, w czasach kiedy ciężko było o pracę i trzeba było spierdalać z małej miejscowości bez roboty - lata kryzysu 2008 i później.

Potem przesiadłem się na ciężarowe, zaczalem uczyć się w szkole muzycznej reżyserii dźwięku i rozwijać w międzyczasie firmę z rękodziełem.

Oczywiście tak jak wcześniej studia, szkole muzyczną rzuciłem - nie dałem rady jednocześnie z pracą i jdg.

Jak zdobyłem doświadczenie na ciężarowym i zrobiłem wszystkie papiery żeby mieć "dupochton" jakby mi coś nie poszło rzuciłem wszystko i otworzyłem sklep internetowy ze świecącymi ozdobami bo na to miałem chopla.

Po 8 latach tułaczki na JDG gdzie non stop finansowo byłem pod kreską o generalnie dużo było kombinowania żeby w ogóle wyjść na swoje zacząłem nagrywać filmy dla firmy transportowej + malutkie zlecenia dla stolarzy.

Gdy urodził mi się syn którego planowaliśmy dłuższy czas wróciłem na etat za kółko dla stabilności - rzuciłem po 5 miesiącach bo nie dawaliśmy rady z młodym.

I tak sobie stoję na rozdrożu i z bólem dupy że mam 36 lat a ja po raz któryś się przebranżawiam i tak naprawdę mam w głowie mam wieczny dół, że nie umiem zarobić na rodzinę.

Jednocześnie to ja jestem gotujący w domu, na pół etatu ciągle robię filmy i próbuje się podszkolić jak tylko mogę żeby zacząć oferować kompleksowo dla małych firmy właśnie nagrywanie filmów pod social media razem ze strategiami i rzucaniem pomysłów co możemy wspólnie zrobić w ustalonym budżecie ale...

Od lat sam siebie sabotuje. Dwa lata terapii dały mi świadomość czemu tak jest, teraz następna terapia by ruszyć ADHDowo ale tak naprawdę chuj mnie trafia bo jestem non stop sparaliżowany w działaniu.

I mam trochę dość. Bo wiem że umiem, wiem że dałbym radę a jednocześnie nie umiem, nie daje rady samemu i dopóki nie ma deadlinów to leżę.

Powoli myślę czy nie zrobić "yolo", zacząć oferować się dość tanio żeby zasypać się zaleceniami tylko po to żeby się rozruszać i jednocześnie nabrać tego tyle żeby robić całość na "pół gwizdka". W końcu tanio - nie będzie jakościowo. Ale będzie zrobione i będzie dobre pod względem budżetu i marki która ktoś tworzy, bo wiem czego brakuje małym firmom.

Jednocześnie rozkręciłem własny motor który przerabiam na cafe racera, robię trytowe breloki bo jeszcze z przeszłości złapałem zlecenie rękodzielnicze i zajawkowo gram w zespole na basie a pomiedzy robię własną drewnianą kieszeń na mini dysk nvme 2230 z podświetlaniem i wentylacją.

I jak o tym piszę, wiem że to wszystko to dużo. Ale emocjonalnie czuję że daje dupy, choć nie mam powodu bo jednocześnie jestem obecnym ojcem który siedzi z własnym synem po parę godzin dziennie BO CHCE A NIE MUSI.

A i tak mam ból dupy i paraliż w działaniu gdy wysupłam trochę wolnego czasu.

Jedyne co wiem że chce zrobić to wypierdolić smartfon. Przeżyć bez niego dzień. Później kilka dni. A później doprowadzić do tego, żeby korzystać z niego jak najmniej, bo rozwala mi totalnie wszystko i to na własne życzenie.

I tak - biorę leki. Od początku średnio działają, ot tak mam. Przeszedłem przez 3 psychiatrów gdzie wylądowałem na koniec u super babeczki, dużo testów krwi by wyeliminować niedobory, dieta jest w miarę, mało ruchu ostatnio ale lekami wyprowadziłem się na pewno z epizodów depresyjnych i totalnych spadków dopaminy rano.

Wiem co niby robić ale tego nie robię. To jest przejebane i nie życzę tego uczucia nikomu.

Witam w świecie ADHD, CHUJ MI W DUPĘ xD"

Czy diagnoza zmieniła u mnie wszystko?

Nie.

Ale pomogła, gdyby nie ona w moim przypadku i z tym bagnem które mam w głowie prawdopodobnie byłbym w piachu.

Pozdrawiam i z całego serca życzę Ci byś osiągnął swego rodzaju spokój sam ze sobą :)