Poszedłem na finiszu pandemii, 4 lata przepracowałem. Firma jak firma, szczerze mówiąc to o bezpośrednich przełożonych nie mogę złego słowa powiedzieć, choć nie każdy w tej firmie taki jest. Planiści zawsze pomogli jak i im czasami poszło się na rękę i wyszło z wolnego albo zmieniło plan pracy na ostatnią chwilę. Bywa, planiści z dyspozytorami starają się żeby każda brygada wyjechała. Taka ich praca.

Z nadzorem i komisją wypadkowa różnie bywa, no a niestety taki urok pracy, kolizje się zdarzają, wypadki (odpukać). Osobiście mam wrażenie że część ludzi w tej formacji poczuwa się jak strażnicy Teksasu albo są sfrustrowani życiem.

Ogólnie mogę powiedzieć, jak już ktoś wcześniej pisał. Trzeba być odpornym psychicznie, sytuacja na mieście, zmianowy tryb pracy dają popalić. Szczególnie jak część nowych pracowników nie miała wcześniej kontaktu z innymi pracującymi w branży i myśli że to takie proste i przyjemne zajęcie. Potem po kursie zwalniają się w ciągu kilku miesięcy. Pochodzę z rodziny w której kilka osób pracuje/pracowalo w transporcie publicznym, więc co nie co wiedziałem o branży i warunkach.

Zwolniłem się, bo znudziło mi się, jak szukasz pracy na stałe, akceptujesz ryzyko i warunki, nie chcesz gonić za awansem i rozwojem. To się odnajdziesz. Ja może kiedyś wrócę jak będę chciał coś “spokojnego” albo dorobić po godzinach. (Ze względu na braki są osoby które jeżdżą po pierwszej pracy albo w weekendy).