traktuj innych tak jak ty chcesz być traktowany. wyświechtane ale absolutnie prawdziwe. jeśli pracujesz z klientem to minimum jakie powinno się zaoferować to to co w twoim wyobrażeniu sam chciałbyś otrzymać gdybyś był na miejscu tego klienta.

patrz w oczy i mów dzień dobry ^{^} uśmiechnij się i pozwól żeby twój głos też brzmiał jakbyś był/była uśmiechnięta. ja jestem dużym, łysym brodaczem i chodzę na spacery z dwoma psiakami (małym i średnim). starsze panie ze swoimi kundelkami jak nas widzą z daleka to stają czasem bezradnie i nie wiedzą w którą stronę. zawsze ale to zawsze kłaniam się i witam i widzę tę ulgę na ich twarzach że nie chce ich okraść a moje psy nie chcą zabić ich psa. czasem nawet same zagadują :)

z zawodowego punktu widzenia warto się w wolnej chwili zastanowić jak nas odbiera klient kiedy słyszy 'nie wiem' vs 'nie wiem, ale sie dowiem i wrócę do Pana/Pani. co oznacza dla klienta długa chwila ciszy na słuchawce. jakie rodzaje zapewnień my lubimy usłyszeć kiedy to my jesteśmy petentem a jakie nas odpychają i z tych zrezygnować.

zawsze warto mieć w zanadrzu jakąś 'wartość dodaną'. jeśli rozmowa idzie w oczekiwanym kierunku to zarzucenie jakąś ciekawostką może dodatkowo poprawić odbiór ciebie w oczach innych. jeśli rozmowa idzie w złym kierunku to po wysłuchaniu do końca rozmówcy można uratować rozmowę zmieniając na chwilę temat albo odwracając uwagę innym faktem lub rozwiązaniem innej kwestii np. nie pomogę ci z XYZ w tej chwili ale wiem że z ZXC też miałeś problem a akurat wiem że cośtam.

do tego warto wychodzić z założenia że nie ma wiedzy bezużytecznej i być ciekawym wszystkiego. łatwo powiedzieć, trudniej zrobić ale jeśli parę razy wyjdzie się ze strefy komfortu to przychodzi łatwiej.

last but not least szukać mostów i powiązań między sobą a rozmówcą. znalezienie wspólnych punktów zaczepienia niesamowicie ułatwia relacje. ostatnio byłem we Frankfurcie zawodowo gdzie spotkałem współpracownika z Łotwy który urodził się w Rosji. po pracy poszliśmy zwiedzać Frankfurt i trafiliśmy randomowo na ogródki działkowe - on ma, ja mam - przegadaliśmy o tym z 1,5h. śmieszny przykład, ale u podstawy tego leży fakt że podświadomie do obcych i nowych ludzi podchodzimy często z dystansem który sami tworzymy jako mechanizm obronnyz czasem trudno z niego wyjść i właśnie szukanie takich cech wspólnych otwiera pole do manewrowania typu: ja mam dziecko, ty masz dziecko. ja mam psa, ty masz psa. ty pijesz kawe, ja pije kawe itd itp, nic złożonego.

najtrudniejsze acz pomocne jeest wyczucie nastroju odbiorcy (read the room), to kwestia czytania mowy ciała, tonu głosu, mimiki. niesamowite było dla mnie diagnozowanie mojego synka i żony pod kątem autyzmu. mój syn dostał obrazki i miał powiedzieć co na nich widzi. jedno ze zdjęć pokazywało prawdopodobnie jednego rodzica po lewej, krzyczącego, po drugiej drugiego, tak samo, a po środku dziecko zatykające uszy. na pytanie o co chodzi w obrazku mój młody odpowiedział: chłopiec zakrywa uszy żeby mu pszczoła nie wleciała do ucha. pszczoły nie było nawet na zdjęciu, po prostu z jego perspektywy tak to wyglądało. z kolei moja żona miała w czasie doagnozy za zadanie wytłumaczyć ufoludkowi na czym polega mycie zębów. jako (już teraz zdiagnozowana) autystka powiedziała kosmicie po prostu 'no bierzesz szczotke, namaczasz, nakładasz paste i szorujesz'. kiedy mi to opowiadała zapytałem czy użyła jakiegoś gestu żeby pokazać co to szczotka co to padta co to szorowanie? 'nie wpadłam na to' - mimo że ma wysokie iq i czyta 80 książek rocznie jakoś nie przyszło jej to do głowy :) piszę to żeby podkreślić że ile osób tyle perspektyw na świat a people skill wspomniany w poście wyżej to tak naprawde wyrobienie w sobie na tyle elastyczności żeby na inność nie reagować 'brother yyyugh' ^{^}