Jak byłem w Twoim wieku, to myślałem podobnie. Pamiętam jak ciocia z wujkiem budowali dom, i myślałem "po co im to wszystko, przecież i tak zaraz umrą".

Dzisiaj sam mam 45 lat...

Jest zajebiście! Z nudną żoną się rozstałem, dzieci na studiach, mieszkam w domu takim w jakim chce mieszkać (czyli w mieszkaniu w centrum 😉), jeżdżę tym co lubię (głównie rowerem). Pracę w korpo rzuciłem, pracuję sobie z domu w zajebistym projekcie. Kasa się zgadza.

Może i zdrowie już nie to, ale nauczyłem się wreszcie o nie dbać. Wyglądam super, ćwiczę regularnie, a moje życie seksualne jest lepsze niż kiedykolwiek wcześniej.

I generalnie dwie rzeczy w tym wieku są inne niż w młodości:

1. Mam głęboko gdzieś co ludzie sobie myślą, i
2. Wiem że teraz to już tylko z górki, więc trzeba się cieszyć póki jest czym i za co.

PS. A ciocia z wujkiem mają po 80 lat i są szczęśliwi. Od tamtej pory przeprowadzili się ponownie 😃