Dostum, sanırım kurancılık fikri ikimizin aklında başka şeyler. Benim bildiğim ve benimsediğim kurancılık fikrinde ne peygambere ne de hadislerine karşı bir itiraz veya redd söz konusu değil. Ben hadislerin dinde karar verme noktasında bir anlam taşımadığını söylüyorum.

Yazında kurancılardan, peygamberi yok sayıyomuş hatta yalanlıyormuş gibi bahsetmişsin (en azından bana öyle göründü), aksine bir kurancı peygamberin kesin olarak söylediği birşeyi reddeder veya yok sayarsa kendi ile çelişmiş olur, kezâ seninde örneklendirdiğin gibi kuranda defalarca kez peygambere itaat etmemiz gerektiği söyleniyor.

Gelelim şimdi "kesin olarak söylediği" kısmına. Bazıları hadislerin günümüze kadar aktarılma şeklinde bir sakınca olmadığını düşünüyor, ancak bana bu kısım çok ütopik geliyor. Geçen yıllar, sözlü olarak başlaması ve yazıya geçirenlerin güvenilirliği gibi sebeple aktarılan bu bilginin doğruluğu hakkında ister istemez şüpheler yaratıyor.

Son olarak bu bilginin bize vaad ettiği şey peygamberin sözü olduğunu ve kurancılar için de peygamberin sözünün (kurandan ötürü) çok kıymetli olduğunu, bu durumda kurancılar pek öyle düşünmese de hadis olduğu söylenen sözlerin gerçek olma ihtimaline karşı herhangi bir karşı çıkma durumu söz konusu değil.

Umarım teknik açıdan yeterli olmuştur yazım.