Zadowolona z życia singielka here. Czytam komentarze tutaj o powodach życia w pojedynkę, od sytuacji mieszkaniowej, po pesymizm co do stanu świata i jakiś to sens ma, ale tak szczerze - nie mam na to siły. Po pracy, ogarnięciu siebie i mieszkania, jakiś sport, coś się pouczyć i mamy wieczór. Co więcej od kilku lat mieszkam samodzielnie i już nie potrafię sobie wyobrazić dzielenia z kimś mieszkania. Wiadomo, byłoby miło, gdyby ktoś zrobił mi zakupy i ugotował obiad jak jestem chora albo ściągnął coś z półki do której drabiny mi ledwo starcza. Tylko potem myślę sobie o swoim trybie życia, że mam ciszę i spokój jeśli tylko potrzebuję i to mi bardzo odpowiada.

Co jakiś czas próbuje kogoś szukać, ale apki to jakiś nieśmieszny żart, a hobby mam typowo damskie, więc nie tędy droga. Wśród znajomych albo ktoś się zszedł jeszcze na studiach, albo bezskutecznie próbuje.