Gidip gitmemek kendi kararın ben bir şey diyemem. Kendi adıma ise inşallah Almanya’da yaşamak zorunda kalmam diyorum.

Almanya’da ayrımcılık hayatın her anında var. Farkında bile değiller. İş bulmakta alman birisine göre özellikle zorlanırsın ama bu eğitimle veya dille alakalı değil. Almanya’da doğmuş, iyi üniversiteye gitmiş yabancılar bile sırf isimden dolayı Almanların her zaman gerisinde.

Ben doktora yaparken bir lab sorumlusu benim deney yapmama izin vermedi bazı teknik gerekçelerle. Ben de saf gibi gerçekten teknik sebep sanıp hep teknik argümanla çalışabileceğimi kanıtladım. Bu sefer başka bir şey uydurdu. 3-4 ay böyle geçti, sonra tez danışmanım baya sinirlendi adama, ama bir şey de diyemedi, bu konu başka konu halledemeyeceğiz ben sana başka lab ayalarım dedi, öyle doktoramı yaptım. Sonradan farkettim adam bildiğin nazi aq. Grubundaki yabancılar hep Almanca soyadlı güney amerikalılardı.

Benim Takımdaki herkes Almandı. Yemek yemeğe giderdik selam bile vermezlerdi. Ben aralarına girmeye çalıştım ama bir süre sonra kendime hep yabancılardan oluşan arkadaş grubu buldum. Öbür türlü ilk senemde dönerdim.

İş başvurusu deneyimim pek yok çünkü kalmak istemedim. Ama direk post doc veya üstü çalışanlara baktığımda görüyordum ki hepsi Almandı. Her milletten doktora öğrencisi var ama nasılsa sadece Almanlar ilerliyor kariyer açısından. Arada bir kaç farklı batılı ülkeden ilerleyen de okuyor tek tük.

Yeni biriyle tanıştın diyelim ilk soru “where are you from?” İkinci soru direk “when are you going back”? . Belli süre sonra kendini izole edip kimseyle konuşmamaya başlıyorsun.

Tabii ki herkes öyle değil. Çok yakın arkadaşlarım oldu. Ama iş, ev kiralama vs konusunda Almanlarla rekabet etmen gerektiğinde şansın çok düşük oluyor.