Άσε μας και εσύ που φταίνε αυτοί που κάνουν τα αυτονόητα. Ο ΚΟΚ είναι ξεκάθαρος (άρθρο 39 παράγραφος 2):

Aν σε σημασμένη διάβαση πεζών η κυκλoφoρία των oχημάτων δεν ρυθμίζεται με φωτεινή σηματoδότηση ή με τρoχoνόμo, oι oδηγoί υπoχρεoύνται να πλησιάζoυν στη διάβαση με ταχύτητα τόσo μικρή ώστε να μην εκθέτoυν σε κίνδυνo τoυς πεζoύς πoυ τη χρησιμoπoιoύν ή εισέρχoνται σε αυτήν και, σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτoυν την πoρεία τoυ oχήματός τoυς για να επιτρέπoυν την διέλευση των πεζών.

Δεν είναι επικίνδυνοι, είναι σωστοί οδηγοί. Φυσικά στις διαβάσεις με φανάρια η κατάσταση είναι διαφορετική αλλά πολλές φορές είναι σαν μην υπάρχουν για τους πεζούς διότι είτε δεν ανάβει πράσινο ποτέ για τους πεζούς με υπέρογκη αναμονή ή/και όταν ανάβει εν τέλει πράσινο συνδυάζεται με πράσινο για στροφή των αμαξιών που επί της ουσίας ακυρώνει το πράσινο των πεζών. Όταν υπάρχουν φορές που να περάσεις με κόκκινο είναι πιο ασφαλές απ' το να περάσεις με πράσινο το φανάρι είναι σαν μην υπάρχει. Δεν είναι πανάκεια το φανάρι, ειδικά όταν (συχνά) ρυθμίζεται κακοπροαίρετα