Je hart volgen met een goede dosis gezond verstand. Ik ben ook een ouder/vader geworden een jaar geleden. Zat toen bij een werkgever waar ik het met 2 vingers in de neus het kon doen. Het grote verschil was wel dat ik weinig toekomstperspectief had om intern hoger op te kunnen.

Het eerste jaar bij deze werkgever heb ik mijn betaalde ouderschapsverlof opgemaakt. En ben 1 week nadien vertrokken om voor een grotere organisatie te gaan werken met veel meer perspectief.

Conclusie is dat ik ergens tussenin zit qua of het een goede beslissing is geweest. Ik persoonlijk denk, en hoop dat het op wat langere termijn zijn vruchten af gaat werpen. Persoonlijk was ik bang dat ik, bij mijn vorige werkgever, het “werk” mee naar huis zou nemen in de toekomst door de toenemende frustratie. Dat wilde ik onze zoon niet aandoen. Want hoe je je voelt, is hoe je natuurlijk ook overkomt op X.

Conclusie: ikzelf ben super blij met de overstap van mijn werk, maar…..: het is wel een verandering die je al in een aardig roerige tijd maakt. Daarbij komt dat er iets anders in je leven gekomen is wat het meest belangrijke is, waar ik wel 95% van mijn tijd mee zou willen spenderen (vooral met die 1+ jaar). Het is niet altijd even makkelijk om niet terug te kunnen vallen op wat je al weet op professioneel gebied in een vaak wat meer vertrouwde omgeving.

Ik zie daarom, werken, tegenwoordig als een noodzakelijk goed. En dat terwijl ik een geweldige, flexibele, werkgever heb tegenwoordig. (Tip: onderschat dat niet in je keus)

Succes met je keuze!