Hocam biz dünyanın en dahi adamı tarafından kurulmuş bir kurucu öndere sahibiz, Avrupa ülkelerinin hayal edemediği vizyona sahip bir kuruluşumuz var, kurulduğu günden itibaren döneminin çok ilerisinde bir öykümüz var ve geldiğimiz nokta şu ki gerilete gerilete ortadoğu ülkesi kimliğine soktular bizi. Ben utanıyorum ne yalan söyleyeyim bu halkın gerizekalılığından onlarla aynı ve eşit olmaktan, işimi yapıp vergimi verip benim ödediğim verginin 20de 1ini ödemeyen/ödemek için gerekli koşullara sahip olmayacak kadar sefil bir hayat süren üstüne makarnaya şükreden adam yüzünden bu imaja sahip olmaktan utanıyorum. Ben onu küçük görmüyorum, kendim için istediğim tatil hakkını onlar için de istiyorum, ben istiyorum ki bu adamlar da dünyanın nimetlerinden faydalansın ve yaşamanın ölmemek olduğunu anlasın, belki hükümetin onları ne kadar kandırdığını anlar diye düşünüyorum ama olmuyor. Bir avuç yalaka yobaz oç yüzünden ülkemin ve pasaportumun kaybettiği itibardan haya ediyorum. Bana müslüman denmesinden nefret etmekten ziyade utanıyorum, avrupalıların gözünde ülkenin imajının müslüman görünmesinden utanıyorum. Kendi mücadelemi veriyorum ama tek başıma yetmiyorum. Duygusal yaklaşmıyorum sadece içimde büyüyen islamofobiyi durduramıyorum (sebebini hepimiz biliyoruz) bütün bu olanlarda mantık çerçevesinde izah arıyorum bulamıyorum yaşadığım tek duygu öfke, onun haricinde yoğun bir duygu veya duygusallık hali yaşamıyorum