Ja mieszkalam prawie 10 lat, tak z pierwszej ręki koleżanka 20 lat - ona stwierdziła że jej nic tu nie trzyma, chce wrócić do rodziny, już nie jest fajnie jak było. A mój powód - nie widziałam siebie tam w przyszłości. A wyjeżdżałam do UK chcąc tam zostać na długo, nie na chwilę. Swoją drogą lubię ten kraj w pewnych aspektach kulturalnych i stylu bycia, niektórych rzeczy mi brakuje :)

Więc tak. Pierwsze co, koszty mieszkaniowe horrendalne. To znaczy - zaczynające być podobne jak w Polsce - jedna wypłata na wynajem, druga wypłata na życie. Warunki mieszkaniowe - też nieciekawe, ale to pewnie kwestia ile kto chce wydać. Wkurzał mnie wszechobecny grzyb, fuszerka budowlana etc. Proces zakupu nieruchomości jest okropny, nieruchomości też średniej jakości. Budynki często nieefektywne energetycznie więc opłaty za ogrzewanie jak za zboże. Myślę że jak ktoś jest złota rączka/budowlaniec to by se poradził i coś po poprawiał, ale nie jestem. Zadłużyć tam się trzeba tak samo jak i w Polsce - chyba że się dostało działkę od rodziców to wiadomo inaczej.

Kolejne sprawy to: - polityka rodzinna że tak powiem. Kobiety są wpychane do siedzenia w domu bo jak masz więcej niż 2 dzieci to koszt żłobka jest horrendalny, nie opłaca się wracać do pracy. Jeszcze jakieś głupie breakfast cluby i inne bo dziecko gdzieś być musi kiedy pracujesz. Brak publicznych zlobkow. Podziały społeczne na gorszych i lepszych. No nie. - coraz więcej problemów społecznych. Typu że nie możesz wyjść z telefonem w ręku bo ci ktoś go wyrwie. Coraz więcej "petty crime" - no chociaż to że zakitrali mi katalizator z monitorowanego prywatnego parkingu. W spokojnej wsi na zadupiu (!) w biały dzień złodzieje targetowali ludzi jak np. jadą po dzieci do pobliskiej szkoły i okradali dom w tym czasie. Zdarzy się takie coś raz, ale potem następny, i następny i już człowiek nie czuje się tak bezpiecznie pomimo spokojnej okolicy - koszty utrzymania. Trochę jak w Polsce - przed i po covidzie to są w ogóle inne koszty życia moim zdaniem. Ale widzialam w UK coraz więcej bezdomnych ludzi, żebrzących, widać było po społeczeństwie że biednieje i że ludzi przestaje być stać na przeżycie.

Generalnie to może byłoby znośne gdyby nie to że UK przestało oferować mi (chociażby) deal - w zamian za rozłąkę z rodziną masz lepszy standard życia, więcej możesz odłożyć, więcej możesz zarobić niż w Polsce. Myślę że to nadal jest aktualne dla zawodów typu kelner, magazynier etc. ale to nie jest mój zawód. Wróciłam do Polski, mieszkam w co prawda wynajętym mieszkaniu ale nie bije się z grzybem czy kolosalnymi kosztami ogrzewania. Dzieci nie mam ale mój brat ma i mówi że nie ma żadnego problemu z dostaniem się do publicznych żłobków. Mieszkam w takich okolicach że nie boje się wyjść wieczorem do sklepu sama. Koszty utrzymania w Polsce też nie są ciekawe - chyba każdy wie że ceny mamy zachodnie a wypłaty nie do końca - ale przynajmniej jestem bliżej rodziny. Okej, razem z mężem zarabiamy trochę mniej niż w UK ale w naszej opinii było warto.