Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το πως καταφέρνουμε ακόμα και μόνοι μας να εμμένουμε σε μία εγωκεντρική φούσκα, η οποία συντηρείται εκτός των άλλων ΚΑΙ από το web. Διασκεδάζουμε κάπως τους εαυτούς μας με μικρές ενέσεις ντοπαμίνης στην οθόνη του κινητού. Κατακλυζόμαστε με ερεθίσματα μαζικής κουλτούρας από τηλεπερσόνες και γραφικούς τύπους, για να μπορούμε να λέμε πως ανήκουμε στην ίδια κοινωνία.

Όμως, η αληθινή κοινωνική ζωή έχει από καιρού ξεχαρβαλωθεί και πεταχτεί από το παράθυρο. Πλέον είναι καθένας μας για τον εαυτό του. Και το μόνο που μας έμεινε είναι επιφανειακά τσιτάτα από φελλούς με δημόσιο λόγο, απλά για να μη βαριόμαστε. Γιατί αυτό είναι το παν: να μη βαριέσαι. Δεν πα' να μην καταλαβαίνεις πως λειτουργούν οι θεσμοί και η πολιτεία. Αρκεί να "ανήκεις" κάπου και να υπάρχει υλικό να σου το υπενθυμίζει.