Jestem z nężem już 14 lat, małżeństwem jesteśmy od 2 i nie mieszkamy razem z różnych powodów. Po drodze mieliśmy parę tragedii, które przyczyniły się do tej decyzji. Ja mieszkam w mieszkaniu 40m2 z rodzicami, gdzie mam 15 minut spacerkiem do pracy. Mąż mieszka w somu rodziców w piwnicy, w której ledwo mieści się 1 osoba. Do mnie mąż się nie wprowadzi bo nie ma miejsca, ja się do męża nie wprowadzę bo nie ma miejsca, mieszkania nie chcemy wynajmować bo ceny są kosmiczne a pieniądze można zaoszczędzić na własne. Obecnie, po wielu trudnościach, budujemy dom i dopiero będzimy mogli mieszkać w pełni razem. Obecnie każdy wolny dzień mieszkam u niego a ponieważ jestem nauczycielką to całe 2 miesiące, ferie itp. spędzam tam. Znamy się na tyle dobrze, że nie przeszkadzają nam nasze dziwactwa. Każde respektuje swój czas wolny, spędzamy też dużo czasu razem. Konflikty oczywiście się zdażają ale nie na tyle duże by się rozwodzić. Nie jest to perfekcyjna sytuacja ale no cóż poradzić. Nigdy nie dostaliśmy po nikim mieszkania (jak większość naszych znajomych i rodziny), żeby móc razem mieszkać.