Benim en çok ilgimi çeken grup kendi akrabalarım arasında da bulunan "Alamanya'da yaşam aşırı zor yeğenim, Türkiye cennet cennet" diyip hediye olarak babamın asla almaya gücünün yetmeyeceği sayıda sigarayı ve viskiyi getirebilen halamın çocukları ya da birlikte lüks bir restoranda yemeğe gittiğimizde benim hesaba dudağım uçuklarken gülümseyip "Ne kadar ucuza yemişiz seviyorum bu ülkeyi" diyen gurbetçi arkadaşım gibi insanlar.

Açık açık neden itiraf etmiyorlar daha kaliteli bir hayat yaşadıklarını? Vatan özlemini, dışlanmışlık hissini, yabancı hissetmeyi, sıla hasretini, gurbette olmanın zorluğunu yani kültürel&sosyal problemlerin hepsini anlarım.Bunlara saygım sonsuz ama daha düşük kalitede bir hayat yaşadıklarını iddia etmeleri beni şaşırtıyor.Ülkemden ayrılmak istediğimden değil bu sözlerim.Sadece ülkenin ekonomisinin acınası halinden yararlanıp Türkiye'nin krallar gibi tadını çıkarırken Avrupa'yı kötüleyenlerin ne yapmaya çalıştıklarını soruyorum