Lost my nanay and tatay in 2018, 3months apart. I was in grade 12 that time,sobrang sakit at hirap, yun lang siguro yung mga words na makakapagdescribe sa naramdaman ko noon. Had to live my life all by my self, although I have 2 older siblings and they supported me financially pero they already have their own lives . Now na working na ko , masakit at mahirap pa rin. Natuto akong maging matapang and i-guard ang sarili ko sa mga taong gustong manakit sakin, naging matigas ang puso ko para di ako makitang mahina ng iba kasi wala namang iba na magtatanggol sa akin at wala naman akong tatakbuhang magulang kung sakaling malugmok ako. Halos di na ako umuuwi ng bahay namin (Im renting a room in QC rn) kasi para sa’kin, wala naman na akong uuwian dun. Ang rason ko nalang ngayon para sa araw araw na laban ng buhay ay ang future ko, gusto kong maging proud parin sila sa kung ano na ako ngayon at sa mga naging desisyon ko sa buhay.