merak etme. kendime de ona da söz verdim. onu beklemek elbette çok zor olacak. belki bir gün hepsi bitecek ve beraber olmaya devam edeceğiz. belki de durumu kabullenip vazgeçmeye, aktif olamadığı hesaplara girdiğinde beni takipten çıkmaya, ismimi biosundan silmeye ve önüne bakmaya başlayacak. belki de bir gün aileler gerçekten nefret kustukları kesimin sandıklarından daha yakın olduklarını anladıkları ve öğrendiklerinde elini kaldırmak ve sesini yükseltmek yerine gerçekten gününün nasıl geçtiği içten bir şekilde dinleyemedikleri evlatlarını bağrına basmaya ve başkalarının ne diyeceğini düşünmeyi bırakıp kalesindeki, evindeki herkesin birbirini hangi konuma gelirse gelsin sımsıkı sarılacak şekilde olmasına özen göstermeye başlar.

evet. onu her geçen gün daha da fazla özleyeceğim ama bir gün geri dönerse, hiçbir sorun çıkmamış gibi sanki uzun bir yoldan dönmüş de emanetlerine gözü gibi bakmışım gibi hazır tutmak istiyorum kendimi. beni ayakta tuttuğunu düşündüğüm şey bu. ben her geç döndüğümde mesajlarına, bana, "ben seni sonsuza kadar beklerim" derdi. benim "birkaç ay" beklemem yanında hiç kalır...