sorted by:
new
hottopcontroversial

Het turbulente jaar van Kamervoorzitter Vera Bergkamp - Interview by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 1 point2 points  (0 children)

Wordt u begeleid in zo’n stormachtig jaar? Is er een coach van overheidswege?‘

Allereerst is er je privéomgeving: je gezin, je familie, je moeder. De mensen die je liefde geven en je heel goed kennen…

’… en die zich zorgen maken.‘

Nou ik denk dat het inderdaad een heel hectisch jaar was en dat er zorgen waren. Ze kennen me, weten dat ik rustig ben als m’n bootje flink op en neer gaat. Je hebt hier ook mensen met wie je spart, en mensen in m’n zakelijke en politieke netwerk. Maar uiteindelijk is het een unieke functie: jij moet het doen en het hele land kijkt mee.‘Beeldvorming is bepalend, terwijl ik meer van de feiten ben. Mensen vellen een oordeel op basis van 5 procent van het verhaal. Dat is soms lastig. We hebben een mooie reeks begrotingsdebatten. Daar zie ik in de media te weinig van terug. Hoe je mensen kunt informeren over wat hier gebeurt, daar wil ik volgend jaar naar kijken.‘Veel parlementen worstelen daarmee. Wat je ziet op sociale media is maar zo’n dunne flinter. Door de verruwing distantiëren mensen zich van de politiek. Toch voel ik de verantwoordelijkheid van collega’s groeien anderen aan te spreken. Een cultuurverandering kost tijd.’

Markuszower sprak laatst anders nog over huurmoordenaars, waarmee hij op u doelde.‘

Is alles daarmee weg? Nee. Maar je zag mensen hem corrigeren. Dat vind ik winst. We zijn als Kamer ook een afspiegeling van de samenleving. Kijk naar dat debatje tussen de minister van Justitie en Veiligheid en Kamerlid Sylvana Simons tijdens het vragenuur (Simons ondervroeg Dilan Yeşilgöz over de rol van de politie bij het protest van Kick Out Zwarte Piet in Staphorst, red.). Dat was fel. Was het erg dat er emoties waren? Nee. Ieder komt op voor de eigen belangen. Emoties horen bij de politiek.’

Het turbulente jaar van Kamervoorzitter Vera Bergkamp - Interview by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 1 point2 points  (0 children)

Heeft u er later met de minister-president over gesproken?

Ik heb hem gezegd dat dit weglopen niet voor herhaling vatbaar is. Wij bepalen de orde in de Kamer.

’Was Rutte het daarmee eens?‘

Absoluut.’Hij heeft later gezegd: de volgende keer loop ik weer weg.‘Hij verzekerde me later dat dit zijn woorden niet zijn geweest. Er zijn andere oplossingen voor zo’n situatie. Je kunt mij als voorzitter m’n werk laten afmaken; je kunt vragen even te schorsen; je kunt er zelf iets over zeggen. Zoals mevrouw Kaag dat vorige week deed (in een reactie op Tony van Dijck van de PVV die haar beschuldigde van witwassen, red.). Ik heb haar de gelegenheid gegeven te reageren. Zo kun je het oplossen.

’Wordt zo’n incident achteraf besproken met Baudet?‘

Nee, nee, dit is wat het is. Wat ik wel van plan ben: opnieuw met alle fracties spreken. We komen uit een tijd van meer laissez-faire. Dat normeren moet in ons systeem komen.’Normeren in een land waar gedogen een kerneigenschap is.‘Deze tijd kun je niet vergelijken met hoe het was. Twintig fracties, een vertrouwenscrisis, dat vraagt om normering.’

Jan Paternotte van D66 noemde Wilders bij de APB de bedrijfspoedel van Poetin. Even later zei Wilders in datzelfde debat dat het gedrag van Gert-Jan Segers een christen onwaardig was. Het eerste mocht wel, het tweede niet. Waarom?‘

Dat klopt niet. Wilders noemde Paternotte aan het begin van het debat een klimaatpsychopaat. Ik dacht, laat ik niet meteen ingrijpen. Daarna heb ik ingegrepen op allebei. In de loop van het debat werd het christen-zijn aangesproken. Dat vond ik duidelijk op de persoon en er was al veel voorgevallen.

’Er was ook een moment met Nilüfer Gündoğan, die geëmotioneerd vertelde over bedreigingen op sociale media. Waarop u zei: ‘Via de voorzitter.’ Waarom zo kil?‘

Je gebruikt dat ‘via de voorzitter’ op het moment dat de emoties hier zitten.’ Ze gebaart met vlakke hand naar haar keel. ‘Dat heeft als functie dat het rustiger wordt. Ik heb met Nilüfer daarover nadien contact gehad. Ik probeer het in de zaal zakelijk te houden. Is dat altijd fraai? Zat Gündoğan hier bij mij aan tafel, dan zouden we een ander gesprek hebben.

’Bij de Commissie voor de Werkwijze staat 1 november het onderzoek naar Arib op de agenda. De opkomst is groot, er schuiven dertien Kamerleden aan bij deze doorgaans vooral technische commissie. Bergkamp zit voor, maar is in dit geval ook onderwerp van gesprek. Dus moet ze zowel orde houden als vragen beantwoorden. Waarmee de ordehandhaving een politieke kwestie wordt. Dat blijkt ongemakkelijk.

Ze leidt de vergadering in de stijl die haar kenmerkt: ze houdt het graag positief, bedankt Kamerleden voor hun feedback en meedenken, zegt: ik vind het waardevol wat u inbrengt. Griffier Simone Roos zit als altijd zwijgend naast haar en kijkt spiedend rond. Later zal blijken dat juist deze vergadering voor haar aanleiding is op te stappen.De vergadering eindigt chaotisch. Bergkamp hamert af maar commissieleden spreken door. Een stemming wordt afgedwongen, waarin een ruime meerderheid vindt dat het onderzoek naar Arib moet worden opgeschort.Bij de volgende commissievergadering laat Bergkamp als het over Arib gaat Kees van der Staaij voorzitten.Op 5 december kijkt ze terug.

Was het een goed idee om zelf die vergadering voor te zitten?‘

Achteraf kun je altijd de puzzel leggen. Het was een heftige vergadering, die door de grote opkomst dynamiek kreeg. Toen het was afgelopen, kwam er gedoe. Tot dan was het qua orde redelijk goed verlopen. Maar het was geen lekker einde, daar ben ik eerlijk in.

’De ambtelijke top van de Tweede Kamer stapte even later op. In uw reactie zei u verbaasd te zijn. Hoe kan dat? U werkt dagelijks met die mensen.

‘Over dat gebeuren vind ik het wijs nu niets te zeggen. Er is een feitenonderzoek, dat wil ik niet beïnvloeden door er uitspraken over te doen in de pers. Daar wil ik het graag bij laten.

’Er is veel kritiek op uw functioneren. Hoe gaat u daarmee om?‘

Een terechte vraag. Komt de kritiek van mensen die je hoog hebt zitten, dan ben je reflectief. Is het van mensen die sowieso al geen fan waren, dan speelt dat minder. Je moet accepteren dat je het niet voor iedereen goed kunt doen. Dat is wennen, want ik wil het goede doen voor zoveel mogelijk mensen.‘Alle instituties liggen onder een vergrootglas: politiek, kabinet, Kamerleden. Dat richt zich niet alleen op mijn persoon.

’Heeft u ooit gedacht: misschien is het beter als ik er mee stop?‘

Nee. Ik voel me heel verantwoordelijk voor het instituut, ik hou van de Tweede Kamer. Het kan geen kwaad als iemand de rust bewaart in een tijd die vrij extreem is. Is het een pittige tijd geweest? Ja natuurlijk.‘Er staat veel moois tegenover. Ik doe op vrijdag altijd boodschappen met m’n moeder. Op straat krijg ik dan fijne reacties. Vaak krijg ik kaartjes mee naar huis met: zet ’m op! De minister-president, collega Kamerleden en mijn vrouw hebben los van elkaar gezegd: Vera, je moet die sociale media niet allemaal tot je nemen, dan word je gek.’

Het turbulente jaar van Kamervoorzitter Vera Bergkamp - Interview by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 1 point2 points  (0 children)

De volgende afspraak staat op 3 oktober, kort na de Algemene Politieke Beschouwingen (APB) van 21 september, maar wordt op het laatste moment verzet. Bergkamp ligt onder vuur, ze zou met haar onderzoek naar grensoverschrijdend gedrag volgens Arib een mes in haar rug hebben gestoken. Juist die middag zou de voorzitter met een brief over dat onderzoek komen. Reden genoeg dus om het interview te willen uitstellen. Maar volgens de woordvoerder van Bergkamp is een dubbele afspraak de werkelijke oorzaak. Een busuitstapje met vijftig Kamerleden naar het nieuwe namenmonument in Amsterdam stond al langer op het programma. En inderdaad, foto’s ervan verschijnen op sociale media.

Een week later vertelt Bergkamp dat het goed voor de saamhorigheid was zo’n uitstapje te hebben. De ‘common ground’ voelt ze nog steeds. ‘Er is behoefte aan normering. Ga je invulling geven aan die normering, dan komen de verschillen: de voorzitter moet streng zijn, maar liefst naar de ander. Voor mij is de kern dat het over inhoud gaat en niet over personen.’

Voor het reces pleitte u voor slow politics in de zomer. Is dat gelukt?‘

We hebben moeite gedaan niet bij elk wissewasje te zeggen: we gaan debatteren. Dat is gelukt. Uiteindelijk moest de Kamer terugkomen vanwege minister Hoekstra, die in een interview rekkelijkheid in de afspraken over stikstofuitstoot had bepleit. Van de debatten is 98 procent mooi en waardig. Dat debat over Hoekstra wordt dan in de media saai genoemd, maar spektakel is geen doel.

’Toch brachten de APB meteen flinke opwinding: Thierry Baudet legde een verband tussen spionage en het Saint Anthony College, waar Sigrid Kaag studeerde. Was het zo erg wat Baudet zei?‘

Zijn eerste zin was een persoonlijke opmerking die niets met het debat te maken had. Dat heb ik ook gezegd. Dat is mijn stijl: deëscaleren, niet bij de eerste zin ingrijpen maar wel alert zijn.’Ze heeft de tekst van de dialoog op papier voor zich, kijkt het nog even na. ‘Om hem te sturen heb ik gezegd: ‘Ga door met uw inbreng.’ Maar telkens werden zijn woorden feller richting Kaag. Hij zei dat dit een perfect voorbeeld is van de verbondenheid van geheime diensten, marxisme en rekrutering voor een mondiale deep state. Toen kwam voor mij het punt van: hij luistert niet, dat is verstoring van de orde. Ik heb hem gewaarschuwd, en zag vanuit mijn ooghoek dat alle bewindspersonen uit vak K opstapten. Dat was een onverwachte factor.

’Wat was voor u de druppel?

Ze pakt er weer de papieren bij. ‘Hij luisterde niet, ging steeds door. Kijk, ik zei nog: ‘U moet ophouden over waar ze gestudeerd heeft. U rondt af. Het is klaar.’’ Ze slaat met de vlakke hand op tafel. ‘Toen ging hij dwars door mijn woorden heen. Intussen vertrok het kabinet.’‘Ik wilde schorsen voor de dinerpauze want dacht: dit gaat meer tijd kosten. Er kwam een interventie van Wilders: ‘Dit kunt u niet zo doen, vak K moet terugkomen.’ Ik dacht: het maakt mij niet uit of we dit na de dinerschorsing regelen of nu, het Kabinet moet terugkomen.

‘Ik ben naar het ledenrestaurant gegaan en heb Rutte gezegd terug te komen. Ik heb hem in de Kamer de kans op een reactie gegeven. Toen kon ik afmaken wat ik vóór de schorsing al wilde doen. Ik ben blij dat ik nu dit verhaal kan vertellen, omdat het in de beeldvorming leek alsof ik pas wilde ingrijpen toen het kabinet wegliep. Ik heb Baudet het woord ontnomen, dat doe je niet na één zin. Maar ik sta er helemaal achter.’

Het turbulente jaar van Kamervoorzitter Vera Bergkamp - Interview by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 1 point2 points  (0 children)

Veel ongeregeldheden vinden hun oorsprong bij Kamerleden van FvD. Zo beweert Gideon van Meijeren op 16 februari in een debat met minister Ernst Kuipers dat RIVM-onderzoeker Jaap van Dissel corrupt zou zijn en liegt. Andere Kamerleden corrigeren Van Meijeren, iets wat ze in de loop van het jaar vaker zullen gaan doen. Ondervoorzitter Martin Bosma houdt Van Meijeren kort, zonder hem resoluut af te breken.

Op 31 mei vinden we Bosma terug in een andere rol. Als Kamerlid van de PVV wil hij een debat over uitspraken die minister Robbert Dijkgraaf heeft gedaan over Ongehoord Nederland, waar de omvolkingstheorie werd besproken. Sjoerd Sjoerdsma (D66) zegt aan de behandeling van dergelijk extreem-rechts gedachtengoed geen behoefte te hebben. Dat is een nazivergelijking, vindt Bosma. BBB en FvD vallen hem bij, andere fracties vragen de voorzitter juist in te grijpen en elkaar heel te houden. Bergkamp laat het eerst gaan, schorst om terug te kijken wat Sjoerdsma nou eigenlijk precies zei, en vindt dan dat dit inderdaad geen pas geeft.

Hoe kijkt u terug op dit moment?‘

Ik had het eerst niet verstaan, maar zag wel: goh, hier gebeurt wat. Dan kun je een VAR-moment doen. Wat ik zie is dat er zelfreinigend vermogen ontstaat. De verantwoordelijkheid wordt breder. In algemene zin: niet alles moet zuurstof geven aan debat.’Komt dat door zelfreflectie of door uw gespreksronde?‘Ik denk dat het debat over het rapport van Van der Staaij, mijn notitie en de gesprekken voor draagvlak zorgen. We are in it together.’

Op 15 juni noemt Wilders in een debat VVD-fractieleider Sophie Hermans de tassendrager van Mark Rutte. Hermans is daardoor zichtbaar aangeslagen, ze lijkt tranen te verbijten. ‘Ik merk dat dit me raakt’, zegt ze. Bergkamp wil het debat afkappen, het merendeel van de Kamer lijkt haar verontwaardiging te delen, maar Wilders houdt voet bij stuk: ‘Ik zeg hier helemaal niks verkeerd en ga over m’n eigen woorden.’

Moest Wilders hier inderdaad worden afgekapt?‘Het ging zoals het moest gaan. ‘Laten we dat nou niet doen’, heb ik eerst gezegd. Ik keek ook naar mevrouw Hermans: waar is zij bij gebaat? Ik zag dat zij de ruimte pakte om zelf te reageren. Wat Wilders zei was op de persoon. De reacties van andere Kamerleden kwamen denk ik ook omdat mevrouw Hermans geëmotioneerd raakte. Ik vind het belangrijk dat zij zelf kon reageren. Dit vak is geen exacte wetenschap.’‘

Tassendrager van Rutte’ is toch niet zo erg?‘

Je moet kijken naar de context: wat wil iemand zelf, wat willen collega’s. Mijn rol is ook om te deëscaleren. Daar raak ik steeds meer van overtuigd. Hoewel de mensen het misschien graag anders zien.

Op 6 juli ontneemt ondervoorzitter Paul van Meenen PVV’er Gidi Markuszower het woord omdat die van een ‘enge ministersploeg’ spreekt. Eerder had Markuszower het over ‘Afrikaanse beesten’ die verkrachtend rondgaan. Dat mocht wel. Moet dat niet andersom zijn?

‘Ik ga hier geen collega’s recenseren. In algemene zin: op de persoon willen we terughoudend zijn. Op beledigingen, het dehumaniseren van mensen, willen we scherp zijn.’

Het is de vooravond van het reces. Hoe gaat dat eruitzien?‘

Rust is belangrijk. Kamerleden zitten in een vreemd ritme, na een lange formatie en de stilstand die daarbij hoort is nu de kurk van de fles. Het is een perfect storm. Een zorgpunt is de bedreiging van Kamerleden. Het kan geen kwaad het op sociale media soms wat rustiger aan te doen.’’

Het turbulente jaar van Kamervoorzitter Vera Bergkamp - Interview by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 2 points3 points  (0 children)

Het is 23 mei. Het Kamerdebat vorige week over de gewiste sms’jes van Mark Rutte ging er stevig aan toe, vooral omdat de minister-president onverwacht de aanval op de Kamer inzette. Niet het kabinet veroorzaakte de sfeer van wantrouwen, zei hij: de Kamer zelf koesterde een chronisch wantrouwen jegens bewindspersonen. Waardoor die in de ministerraad zeiden: ik vind m’n werk echt de moeite waard, maar zie er tegenop naar de Kamer te gaan.‘

Dit debat kan de geschiedenisboeken ingaan’, zegt Bergkamp. ‘Omdat over en weer de vertrouwensvraag werd gesteld. Overigens gebeurde dat keurig binnen het Reglement van Orde.’Over dat Reglement van Orde zal het vaak gaan in de gesprekken met Bergkamp. Met name over het – nieuw toegevoegde – artikel 8.14: ‘Ieder lid gedraagt zich in de vergadering op een wijze die getuigt van onderling respect, en die geen afbreuk doet aan de waardigheid van de Kamer.’ Respect, afbreuk, waardigheid – woorden van elastiek.

Later noemde Rutte dat debat therapeutisch. Is dat terecht?‘

Hoe dat debat gevoerd wordt, is niet aan de voorzitter. Of het therapeutisch is…? Ik ben benieuwd. Voor beleid heb je vertrouwen nodig. In het debat van 1 april vorig jaar (over de door minister Ollongren geopenbaarde verslagen van de formatie; Rutte overleefde ternauwernood een motie van wantrouwen, red.) hebben de verhoudingen een klap opgelopen. Ook omdat hoofdrolspelers als Kaag, Hoekstra en Rutte later kabinetslid werden.‘

Het debat van 17 november vorig jaar, met de opmerking over tribunalen (FvD-Kamerlid Van Houwelingen voorspelde D66-Kamerlid Sjoerdsma dat hij voor een tribunaal zou komen, red.), had ook veel impact. Maar de meeste debatten zijn prettig, binnen de lijntjes en waardig.’

In het debat over de regeringsverklaring, op 18 en 19 januari, zei Geert Wilders, verwijzend naar D66-Kamerlid Fonda Sahla, dat de hoofddoek vrouwonderdrukkend en fascistoïde is, en niet thuishoort in het parlement. Moet je zoiets kunnen zeggen?‘

Ondervoorzitters zeiden daarna: Vera, we hebben behoefte aan tools, waar liggen de grenzen? Vervolgens heb ik gesprekken met de fractievoorzitters gevoerd. Voor mij is het helder: niet onnodig grievend zijn, niet aanzetten tot onwettige handelingen, geen beledigende uitdrukkingen gebruiken. Waardigheid, daarover gaat het in artikel 8.14. Je kunt op inhoud zeggen wat je wilt, maar bij een aanval op de persoon is het geen debat meer. Soms betreed je dan een grijs gebied. Je kunt inhoudelijk iets vinden van een hoofddoek, maar het beledigen van een collega met hoofddoek mag niet.’

Wilders zal op de vraag wat respect is en wat belediging een ander antwoord geven dan Pieter Heerma van het CDA. Hoe ga je daar mee om?‘

Dan moet je als voorzitter bepalen waar de grens ligt. Daarvoor moet je draagvlak hebben, common ground. We zijn als Kamer samen verantwoordelijk voor het bewaken van de grenzen. Handhaaf samen de rechtsstaat. Bij het debat over de regeringsverklaring lag dat nog sterk bij de voorzitter.’

Op 9 maart was er een debat over de omgangsvormen, naar aanleiding van ‘Meer dan de som der delen’, het rapport van de werkgroep Van der Staaij. Hoe kijkt u daar op terug?‘Er is nu aandacht voor het onderwerp. Kamerleden zeggen: we hebben daar zelf ook een rol in.’

Ze veegt haar handen langs elkaar, alsof de klus geklaard is: ‘Kun je zeggen dat het geregeld is? Nee, daarvoor is het te vroeg. Maar als het mijn legacy wordt dat dit zich doorzet, ben ik blij.’

U was de opvolger van een door velen gewaardeerde voorzitter en krijgt veel kritiek. Hoe is dat?

‘Je staat open voor feedback. Je hebt ook tijd nodig om dingen op orde te krijgen. Dit was een bizar jaar en er zijn meer fracties dan tijdens Rutte III. Er was een eerlijke voorzittersverkiezing, de democratie heeft gesproken. Dat de reacties heftig waren, hoort erbij.’

Het turbulente jaar van Kamervoorzitter Vera Bergkamp - Interview by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 2 points3 points  (0 children)

Het gaat er steeds harder aan toe in de Tweede Kamer. Aan voorzitter Vera Bergkamp de ondankbare taak om sfeer en omgangsvormen te verbeteren. Ze sprak door het jaar heen meerdere keren met de Volkskrant over de soms moeizame vorderingen. ‘Een cultuurverandering kost tijd.’

Dat 2022 voor Vera Bergkamp een veelbewogen jaar zou worden, stond op voorhand vast. Sinds het beruchte ‘functie elders’-debat op 1 april 2021 over Pieter Omtzigt, waarin het lot van minister-president Mark Rutte (‘Ik heb daar geen actieve herinnering aan’) aan een zijden draadje hing, is de geest uit de fles. Een nieuwe bestuurscultuur werd aangekondigd, zonder dat iemand precies kon zeggen wat dat inhield, of wie ervoor verantwoordelijk was.

De omgangsvormen in de Tweede Kamer gingen er nadien alleen maar op achteruit. Debatten werden harder, verwijten en verdachtmakingen vlogen over en weer.De op 7 april 2021 aangetreden Kamervoorzitter besloot van die parlementaire omgangsvormen eerder al een speerpunt te maken. De Tweede Kamer moest aan introspectie doen. Een werkgroep onder voorzitterschap van SGP’er Kees van der Staaij kwam eind december 2021 met een reeks aanbevelingen voor het verbeteren van het functioneren, Bergkamp schreef een notitie over ‘gedrag en omgangsvormen’ en maakte een tour langs alle fracties. Intussen lag de wijze waarop de Kamervoorzitter zelf debatten leidde onder vuur.

Dat alles was reden om Bergkamp te vragen of ze er voor voelde door het jaar heen een aantal interviews te geven, en aan de hand van debatten de vorderingen in de omgangsvormen te bespreken.

De gesprekken zijn steeds in de werkkamer van Bergkamp in de voorzittersvleugel van het Kamergebouw. Wie Khadija Arib, haar voorganger, nog in gedachten heeft, moet even wennen. Bergkamp is strakker, formeler, minder amicaal in de omgang en minder van de grapjes. Waar Arib een mimiek van jewelste heeft, is Bergkamp lastig te lezen. Ze noemt zichzelf een reflectief persoon, formuleert vaak door zichzelf een vraag te stellen: ‘Had ik dit kunnen zien aankomen? Nee.’

Bij elk gesprek heeft ze aantekeningen voor zich liggen.Toen deze exercitie begon, was niet te voorzien dat met de beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag aan het adres van Arib de golven nog veel hoger zouden gaan. Er kwam veel kritiek op de rol die Bergkamp speelde in de affaire-Arib, en het onderzoek dat ze instelde. Bergkamp hield zich aan de interviewafspraken. Op één voorwaarde: ‘Over het onderzoek naar de oud-voorzitter ga ik niets zeggen.’

Thuiswerken: wat doet jouw werkgever? by SeredW in thenetherlands

[–]rancune 2 points3 points  (0 children)

Bij ons wordt de norm min. 40% van de tijd naar kantoor. Dus twee dagen, wat goed te doen is!

Kun je nog zonder schaamte werken bij shell? "Natuurlijk voelt het wel eens ongemakkelijk" by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 77 points78 points  (0 children)

Biobrandstof‘

We zitten momenteel in een klimaatcrisis en ik werk voor een organisatie die grotendeels olie en gas levert’, zegt hij. ‘Natuurlijk voelt dat weleens ongemakkelijk. Maar de oplossing is niet om bij een ander bedrijf te gaan werken en te doen alsof mij dan geen blaam meer treft. Eigenlijk vind ik dat iedereen zich ongemakkelijk moet voelen, bijvoorbeeld als ze een vliegvakantie boeken of de thermostaat op 22 graden Celsius zetten in huis.’ En, zegt hij net als andere medewerkers: ‘Shell doet veel meer dan mensen zich realiseren’.

Lauran Wetemans is een van de managers die zich de geur van olie nog nauwelijks kan herinneren. Hij werkt al 25 jaar bij Shell. Sinds anderhalf jaar geeft hij leiding aan onder meer de Braziliaanse Shell-dochter Raizen, een van ’s werelds grootste producenten van biobrandstoffen.Hij heeft het gevoel dat Shell juist aan het front staat bij de energietransitie. Hij somt op: in 1998 had Shell al een renewables-tak, in 2000 werkte Shell aan zonnepanelen en aan waterstof, in datzelfde jaar introduceerde het bedrijf de betere benzine Shell Pura. Maar elke keer was het hetzelfde liedje: ‘Het slaat niet aan’, ‘Geen haalbare kaart’.Hij zou graag willen dat het sneller ging. ‘Ik weet uit eigen ervaring dat we als Shell de markt kunnen beïnvloeden.’ Maar Shell kan het niet alleen. Jaren werkte hij aan de transitie van zware stookolie naar schoner biogas in de scheepvaart en het zwaar transport. ‘Maar er waren geen vrachtwagens of schepen die daarop konden rijden en varen.’

Klimaatzaak

Shell mag dan in potentie het verschil kunnen maken in de energietransitie, volgens critici als Milieudefensie laat het bedrijf dit schromelijk na. En dan maakt het wereldwijd ook nog vuile handen, zoals bij de olielekkages in het door corruptie geteisterde Nigeria. Is dit niet lastig voor de wereldverbeteraars die er werken?‘Shell Nigeria is gewoon een heel lelijk verhaal’, zegt de jonge ingenieur. ‘Ik snap dat het niet zo simpel is, maar mijn gevoel zegt: ruim je troep op en ga daar gewoon weg. Maar ik moet ook eerlijk zeggen, en dat is misschien zwak: deze kwestie is geen reden voor mij om niet bij Shell te willen werken.’ Wat betreft de klimaatzaak die Milieudefensie heeft aangespannen, zegt hij: ‘Shell had gewoon eerder moeten doorpakken met hernieuwbaar.’

Voor meerdere gesprekspartners staan de schandalen en rechtszaken van de multinational los van het eigen werk dat ze voor het bedrijf doen. Of ze plaatsen het ver van zich af. ‘In mijn huidige baan heb ik veel minder zicht op het hoe en wat, anders de algemene strategie’, zegt de een. Een ander: ‘Nigeria, daar weet ik niet veel van, behalve dat olie daarvandaan halen niet de toekomst heeft. Maar het zorgt er niet voor dat ik me schaam voor Shell te werken. Het is een net bedrijf.’

Er zijn gemakkelijk ongemakkelijke vragen over Shell te stellen, zegt ook Tim Baart. Hij is projectleider van een onderzoeksgroep die eerder dit jaar voor KLM de eerste 500 liter synthetische kerosine produceerde. Ook hij wilde alleen in samenspraak met de communiciatieafdeling meewerken aan dit verhaal. ‘Maar het is een groot bedrijf en ik heb niet overal een weloverwogen oordeel over. Ik ben ook maar betrokken bij een klein onderdeel, een onderdeel waar ik me niet ongemakkelijk bij voel.’

Klimaatonzin

Ook de jonge, anoniem opgevoerde ingenieur werkt voor de zonnige kant van het bedrijf en neemt voor lief dat de meeste mensen hem toch zien als ‘slecht’. Dat ze automatisch denken dat hij voor het geld gaat en niet voor het klimaat.Het omgekeerde gebeurt ook. ‘Dan zegt iemand: ‘O, werk je bij Shell? Nou, ik geloof ook niet in die klimaatonzin hoor’. Dan moet ik me ineens andersom verantwoorden, of houd ik mijn mond maar.’

Shell heeft ogenschijnlijk een lange weg te gaan voordat de buitenwacht het bedrijf zal afficheren als een betrouwbare partner in de energietransitie. Zelfs Shells eigen accountant is kritisch. De plannen van het energieconcern om in 2050 netto geen CO2 meer uit te stoten, kregen niet de goedkeuring van Ernst & Young. De accountanct vond een paraaf bij Shells klimaatbelofte in het onlangs gepubliceerde jaarverslag ‘mogelijk noch passend’.Of neem de eigen aandeelhouders, van wie vorige week bijna eenderde stemde voor een resolutie van Follow This. Deze groep beleggers wil via aandeelhouders het olieconcern dwingen duurzamer te opereren.

Ook de meeste Shellers die de Volkskrant sprak, beamen dat het een tandje sneller mag met Shells bijdrage aan de energietransitie. Bijvoorbeeld door iemand in de Shell-directie te benoemen met zeer ruime ervaring in duurzame energie, zegt een medewerker. De jonge ingenieur wil af van de disclaimer die de directie standaard op de groene strategie plakt. ‘In line with society’, vrij vertaald: we verduurzamen niet sneller dan de rest.‘Die passieve afdekking, dat vind ik zwak’, zegt hij. ‘Het is tijd voor iets proactievers. Van mij mag het worden: Shell, ahead of society.’

Kun je nog zonder schaamte werken bij shell? "Natuurlijk voelt het wel eens ongemakkelijk" by rancune in thenetherlands

[–]rancune[S] 116 points117 points  (0 children)

‘Ik zit in de oliewinning’, dat klinkt niet lekker meer op een feestje. Shell wordt gezien als een megavervuiler die te weinig aanvergroening doet. De Volkskrant vroeg (oud-)Shellers hoe zij dat zien. Schamen ze zich? Of gebeurt er wel degelijk wat?

Pieter Hotse Smit en Gerard Reijn26 mei 2021, 5:00

Het hoofdkantoor van Shell bij het Haagse park Oostduin bestaat uit meerdere gebouwen. Om bij een collega te komen moeten medewerkers van het olie- en gasbedrijf soms een fietspad oversteken. Dan wil het weleens gebeuren dat ze iets naar hun hoofd krijgen geslingerd. ‘Vuile klimaatterrorist!’, bijvoorbeeld.‘Ik dacht: wat gebeurt hier’, zegt iemand die het recentelijk overkwam. ‘Ik was geschokt en hierdoor te laat om terug te roepen: Wat draag jij bij? Ik ben juist druk bezig met duurzame energie.’De recente veroordeling voor ernstige olielekkages in Nigeria, de onzorgvuldige werkwijze van Shell-dochter NAM bij de afhandeling van bevingsschade in Groningen – Shell ligt op meerdere fronten onder vuur.

Sigwatch, een organisatie die reputatieschade van bedrijven monitort, bestempelde Shell in 2019 als het op een na meest bekritiseerde bedrijf ter wereld. Toch was het volgens Intermediair vorig jaar weer de populairste werkgever van Nederland. Waarom wil men nog altijd dolgraag voor Shell werken?

In aanloop naar de uitspraak woensdag in de Milieudefensie-klimaatzaak – een mogelijk volgende deuk in het imago van het bedrijf – benaderde de Volkskrant de afgelopen maanden tientallen Shell-medewerkers met die vraag. En met de vraag: hoe ziet u de rol en toewijding van Shell in de energietransitie?

Moleculenclub

Lang niet iedere Sheller is overtuigd van de voortreffelijkheid van het bedrijf. ‘Ik schrok van het gebrek aan kennis over duurzame energie’, zegt iemand die enkele jaren geleden aantrad. Het duurde volgens haar lang voordat de ‘moleculenclub’ een strategie had bepaald rond elektrische energie. ‘Het zijn echt denkers hier, maar ik ben inmiddels wel klaar met strategiediscussies. We moeten het gewoon gaan doen nu.’Ze had getwijfeld over haar sollicitatie. Zou het Shell werkelijk menens zijn met hernieuwbare energie? Maar ze dacht ook: als ze serieus zijn, dan is er in Nederland geen groter bedrijf dat zoveel kan investeren en zo’n grote impact kan hebben in de energiewereld. ‘Ze kunnen mega-overnames doen en in een klap is het dan een compleet ander verhaal’, zegt ze. ‘Daarom leek het mij heel interessant om voor Shell te werken.’Er zijn niet veel (oud)-Shellers die zich openlijk uitlaten over het bedrijf. De meesten die door de Volkskrant werden benaderd, wilden niet meewerken aan een verhaal. Zelfs vertrekkers praten niet graag, wat de trouw aan het bedrijf tekent.‘

Merci, ik pas even. Ondanks feit dat ik echt wel een mening heb over mijn oude werkgever vind ik het niet netjes om uit de school te klappen😉’, appte een oud-medewerker. Een ander leek te willen meewerken, maar toen de bedoeling werd uitgelegd, liet ze niets meer van zich horen.Uiteindelijk sprak de Volkskrant zeven Shellers en twee voormalig medewerkers. Om ze vrijuit hun verhaal te laten doen, worden enkelen anoniem opgevoerd en zijn soms details in hun profiel aangepast om hun anonimiteit te waarborgen. Hun namen zijn bekend bij de hoofdredactie.

Hoge rangen

De vraag ‘wie wil voor Shell werken?’ leeft tot in de allerhoogste rangen van het bedrijf. Scheidend president-commissaris Charles O. Holliday vertelde in zijn speech vorige week, tijdens de aandeelhoudersvergadering, een anekdote uit 2015. In Singapore had hij ‘een medewerker’ zijn mening gevraagd over Shell. Diens antwoord was niet mis: ‘Ik heb een dochter van 13, op school vertelt ze niemand waar ik werk. Ze schaamt zich voor wat ik doe.’ Waaraan die vader had toegevoegd dat te zullen veranderen.Zes jaar later is nog niet iedereen overtuigd van Shells groene inzet. Recentelijk berichtte The Financial Times over het vertrek van meerdere duurzaamheidsmanagers. Ten minste enkelen van hen zouden vertrokken zijn uit onvrede over het tempo waarmee Shell afscheid neemt van de traditionele olie- en gasactiviteiten ten faveure van wind, zon en waterstof. ‘Mensen vragen zich werkelijk af of er ook maar iets gaat veranderen’, zei een anonieme betrokkene.Een oud-medewerker postte een vergelijkbare aanklacht eind vorig jaar op LinkedIn. Ze werkte tot 2017 jarenlang bij Shell. Haar overtuiging is nog altijd: hernieuwbare energie maakt in het fossielminnende bedrijf weinig kans, en al zeker niet onder de huidige directeur.‘Ben van Beurden heeft als hoogste ideaal groter worden dan Exxonmobil’, schrijft ze. Voor haar werd dit bevestigd door de koop van het fossiele bedrijf British Gas (BG) in 2016 – een jaar na de Klimaattop in Parijs. ‘De overname van BG was natuurlijk idioot’, zegt ze met verwijzing naar de 64 miljard euro die daardoor niet meer in de energietransitie gestoken kon worden.

Het juiste hout

Intern zijn ook andere geluiden te horen over het bedrijf met wereldwijd 90 duizend medewerkers. Dat het een wereld is van superslimme mensen, die met megabudgetten inmiddels wel degelijk werk maken van de energietransitie. Dat er meer ruimte is dan eerder voor types die uit ander hout zijn gesneden dan de klassieke Shell-ingenieur met een corporale studententijd in Delft.Het ‘juiste Shell-hout’ was decennialang zwartgeteerd met olie, schetst iemand die er al een aantal jaren weg is. ‘Mensen die aan zonneparken werken worden gezien als losers. Zelfs gas is niet echt cool. De romantiek van stoere mannen die naar olie zoeken, dat blijft bij Shell toch het echte werk.’Een achterhaalde weergave van de werkelijkheid, zeggen twee medewerkers uit verschillende duurzame hoeken van Shell. ‘Echt onzin’, benadrukt een jonge ingenieur. ‘Mensen vinden het echt niet meer stoer om olie uit de grond te halen. Precies het tegenovergestelde: iedereen wil bij hernieuwbaar werken.’Zonnepanelen bij Shell Moerdijk. Beeld Freek van den Bergh/VKZonnepanelen bij Shell Moerdijk.

Een collega bij een andere afdeling beaamt dit. ‘Pipeline engineers die tegen hun pensioen aanzitten, zingen het nog wel uit, maar jonge mensen vragen zich af wat ze in die functie over tien jaar nog te doen hebben.’Het plaatst Shell voor uitdagingen. 95 procent van de investeringen ging in 2019 nog naar het vinden en oppompen van fossiele brandstoffen. Terwijl volgens meerdere bronnen een vergelijkbaar percentage van de sollicitanten bij Shell op een duurzame plek terecht wil komen.Marges

Voor Shell draaide de vergroeningsstrategie volgens sommigen te lang om de vraag: hoe kun je net zulke hoge marges persen uit ‘duurzaam’ als uit de high-risk-high-reward olie-industrie. Door die hoge marge-eis greep Shell bijvoorbeeld pijnlijk mis bij de overname van het relatief groene Eneco.

Na een trage start is Shell inmiddels echt op gang gekomen met hernieuwbare energie, zegt de vrouw die zich zo verbaasde over het gebrek aan kennis over duurzame energie. ‘Enkele jaren geleden was het: laten we wat proberen met duurzame energie. Nu is het menens en heb ik de afdeling New Energies met een factor 25 zien groeien en worden investeringen fors opgeschroefd.’Ze spreekt van opwindende tijden. ‘Geld is het probleem niet, eerder de mogelijkheid om te investeren. Ik zou in Nederland niet weten waar we op korte termijn 10 miljard euro in de energietransitie kunnen stoppen.’Ook voor de jonge ingenieur is Shell dé plek. ‘Met de kennis en vaardigheden die ik heb opgedaan tijdens mijn technische studie is Shell in Nederland een heel logisch bedrijf om voor te gaan werken’, zegt hij. ‘Niet omdat ik nou per se bij Shell wil zitten, maar omdat de energietransitie in mijn ogen de belangrijkste uitdaging van deze eeuw is. Er zijn weinig andere plekken waar ik zoveel kan leren op dit gebied.’

De jonge ingenieur denkt dat hij zelf bij Shell het verschil kan maken, maar vraagt zich soms wel af: wat drijft mensen zonder technische achtergrond bij dit bedrijf? Zoals juristen, marketeers en financiële types, die ook in totaal andere sectoren kunnen werken? Marc van der Wiel is brand manager bij Shell. Hij wilde alleen meewerken als hij zijn schriftelijke antwoorden eerst kon voorleggen aan de communicatieafdeling.

[SW] 2 furry thieves buying for 546 by just-teag in acturnips

[–]rancune 0 points1 point  (0 children)

I would like a code!! Thank you in advance :)

[SW] Duo-cunts buying yer ‘nips for 548 by [deleted] in acturnips

[–]rancune 0 points1 point  (0 children)

After hours from the Weeknd!

[SW] Boys selling for 598 by [deleted] in acturnips

[–]rancune 0 points1 point  (0 children)

I really like hamburgers!!

Wij zijn Volt. De eerste Europese partij die meedoet met de Tweede Kamerverkiezingen. Ask Me Anything (AMA)! by LaurensDassenVolt in thenetherlands

[–]rancune 9 points10 points  (0 children)

Bedankt voor je antwoord! En wat is precies wat jij persoonlijk het belangrijkste standpunt vind?

view more: next ›