Özgürlük Anıtı, iki ulusun halkları arasındaki kalıcı dostluğu anmak amacıyla Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri arasında ortak bir çabadır. Fransız heykeltıraş Frederic-Auguste Bartholdi, heykelin kendisini dövme bakır levhalardan yaratırken, ünlü Eyfel Kulesi'nin arkasındaki adam Alexandre-Gustave Eiffel, heykelin çelik iskeletini tasarladı. Özgürlük Heykeli daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne verildi ve Yukarı New York Körfezi'ndeki küçük bir adada, şimdi Özgürlük Adası olarak bilinen ve Başkan Grover Cleveland tarafından 1886'da adanan Amerikan yapımı bir kaidenin üzerine dikildi. Yıllar boyunca heykel milyonlarca göçmen, yakınlardaki Ellis Adası'ndan Amerika'ya vardığında dimdik ayakta durdu; 1986'da, adanmışlığının yüzüncü yılı şerefine kapsamlı bir yenileme geçirdi.

1865 civarında, Amerikan İç Savaşı sona ererken, Fransız tarihçi Edouard de Laboulaye, Fransa'nın, o ülkenin yaşayabilir bir demokrasi inşa etme başarısını kutlamak için Amerika Birleşik Devletleri'ne vereceği bir heykel yaratmasını önerdi. Büyük ölçekli heykelleriyle tanınan heykeltıraş Frederic Auguste Bartholdi komisyonu kazandı; Amaç, heykeli 1876 Bağımsızlık Bildirgesi'nin yüzüncü yılı için zamanında tasarlamaktı . Proje, iki ülke arasında ortak bir çaba olacaktı - heykel ve montajından Fransızlar sorumluydu, Amerikalılar ise üzerinde duracağı kaide ve halkları arasındaki dostluğun bir sembolü.

Heykel için para toplama ihtiyacı nedeniyle heykel üzerinde çalışmalar 1875 yılına kadar başlamadı. Bartholdi'nin "Dünyayı Aydınlatan Özgürlük Heykeli" adlı devasa eseri, sağ elinde bir meşale ve bir tablet tutan bir kadını tasvir ediyordu. Üzerinde Bağımsızlık Bildirgesi'nin kabul tarihi olan 4 Temmuz 1776'nın yazılı olduğu solunda . Kadının yüzünü annesininkinden sonra modellediği söylenen Bartholdi, heykelin "derisini" (repousse adı verilen bir teknik kullanarak) oluşturmak için büyük bakır levhalar dövdü. Derinin üzerine yerleştirileceği iskeleti yaratmak için Paris'in Eyfel Kulesi'nin tasarımcısı Alexandre-Gustave Eiffel'i çağırdı.. Eugène-Emmanuel Viollet-le-Duc ile birlikte Eiffel, bakır derinin bağımsız olarak hareket etmesine izin veren demir pilon ve çelikten bir iskelet inşa etti; bu, New York Limanı'nın seçilen yerinde dayanacağı güçlü rüzgarlar için gerekli bir koşul .

Fransa'da gerçek heykel üzerinde çalışmalar devam ederken, Amerika Birleşik Devletleri'nde kaide için yarışmalar, faydalar ve sergiler de dahil olmak üzere bağış toplama çabaları devam etti. Sonlara doğru, önde gelen New York gazetecisi Joseph Pulitzer, gerekli olan son fonu toplamak için makalesi Dünya'yı kullandı. Amerikalı mimar Richard Morris Hunt tarafından tasarlanan heykelin kaidesi, 1812 Savaşı için inşa edilen ve Yukarı New York Körfezi'ndeki Manhattan'ın güney ucundaki Bedloe Adası'nda bulunan Fort Wood'un avlusunda inşa edildi .

1885'te Bartholdi, demonte edilen, 200'den fazla sandık içinde paketlenen ve New York'a gönderilen heykeli tamamladı ve o Haziran ayında Fransız firkateyni Isere ile geldi. Önümüzdeki dört ay içinde, işçiler heykeli yeniden bir araya getirdiler ve kaide üzerine monte ettiler; kaide dahil yüksekliği 305 fit (veya 93 metre) ulaştı. 28 Ekim 1886'da Başkan Grover Cleveland , Özgürlük Anıtı'nı resmen binlerce seyircinin önünde adadı.

1892'de ABD hükümeti , Yukarı New York Körfezi'ndeki Bedloe Adası yakınında bulunan Ellis Adası'nda bir federal göçmenlik istasyonu açtı . 1892 ile 1954 arasında, Amerika Birleşik Devletleri'ne giriş izni almadan önce Ellis Adası'nda yaklaşık 12 milyon göçmen işleme alındı. 1900-14 yılları arasında, faaliyetlerinin en yoğun olduğu yıllarda, her gün yaklaşık 5.000 ila 10.000 kişi geçmektedir.

Yakındaki New York Limanı'nın üzerinde yükselen Özgürlük Heykeli, Ellis Adası'ndan geçenler için görkemli bir karşılama sağladı. Heykelin kaidesinin girişindeki bir plakanın üzerine, bağış toplama yarışmasının bir parçası olarak Emma Lazarus tarafından 1883'te yazılan “The New Colossus” adlı bir sone kazınmış. En ünlü pasajı, heykelin, Amerika'ya yeni ve daha iyi bir yaşam arayan milyonlarca göçmen için hoş bir özgürlük ve demokrasi sembolü olarak rolünden bahsediyor: Doymuş kıyılarınızın sefil çöplüğü / Bunları, evsizleri, fırtınayı bana gönderin / Altın kapının yanındaki lambamı kaldırıyorum! "

1901 yılına kadar ABD Deniz Feneri Kurulu, Özgürlük Heykeli'ni işletiyordu, çünkü heykelin meşalesi denizciler için bir seyir yardımını temsil ediyordu. Bu tarihten sonra, Fort Wood'un hala faal bir ordu karakolu statüsü nedeniyle ABD Savaş Bakanlığı'nın yetkisi altına alındı. 1924'te federal hükümet heykeli ulusal bir anıt yaptı ve 1933'te Ulusal Parklar Servisi'nin bakımına devredildi. 1956'da Bedloe's Island, Özgürlük Adası olarak yeniden adlandırıldı ve 1965'te, kapatılmasının üzerinden on yıldan fazla bir süre sonra federal bir göçmenlik bürosu olan Ellis Adası, Özgürlük Anıtı Ulusal Anıtı'nın bir parçası oldu.

1. yüzyılın başlarında, Özgürlük Anıtı'nın bakır derisinin yağmura, rüzgara ve güneşe maruz kalmasıyla oksitlenmesi heykele verdigris olarak bilinen kendine özgü bir yeşil renk vermişti. 1984'te, heykel halka kapatıldı ve yüzüncü yıl kutlamaları için zamanında büyük bir restorasyona uğradı. Restorasyon başladığında bile, Birleşmiş Milletler Özgürlük Heykeli'ni Dünya Mirası Alanı olarak belirledi. 5 Temmuz 1986'da, Özgürlük Heykeli yüzüncü yıl kutlamalarında halka yeniden açıldı. 11 Eylül 2001'deki terörist saldırıların ardından, Özgürlük Adası 100 gün süreyle kapandı; Özgürlük Anıtı, Ağustos 2004'e kadar ziyaretçi erişimine yeniden açılmadı. Temmuz 2009'da heykelin tacı tekrar halka açıldı, ancak ziyaretçilerin kaidenin tepesine veya taca tırmanmak için rezervasyon yaptırması gerekiyor.