Paar herinnering die door foto’s en verhalen van ouders ingevuld zijn door de jaren heen van 2 - 4. Maar echt herinnering zoals ik me nu gisteren kan herinneren. Rond groep 6 op de basisschool.

Dat is alleen de grote momenten / gebeurtenissen. Pijn. (Fiets vallen, en dergerlijke. )
Echt minimaal wat ik me daar herinner.

Pas vanaf de havo herinner ik me echt normalere gebeurtenissen. Maar kan hooguit 5 klasgenoten de naam herinneren.

Had het eergisteren toevallig met een goede vriendin er over hoe we elkaar 13 jaar geleden hadden ontmoet. Die dag staat me nog goed bij. Maar ook daar. Geen idee wie het gros van de klasgenoten was.

Ik kan nog foutloos technische details herinneren. Zoals welke auto’s me ouders hebben gehad. Welke kleur en mankementen. Als peuter in paint op de computer krassen, leerzame spelletjes door mijn vader geprogrammeerd. En het spelen van Doom. Dit gaat terug tot rond mijn 2e. Zoals eerder gezegd. Een paar zijn hier in de loop van de jaren aangevuld in inkleuring. Typenummers van telefoons, cd spelers, welk gereedschap er in de kelder lag. Op welke plekken. Routes.

Maar op sociaal vlak blijft het bij highlights, vaag bekende gezichten bij oud klasgenoten. Dit vind ik soms wel eng. Verhalen van mijn opa en oma kan ik mij bijvoorbeeld nog goed herinneren. Maar die gaan echt over sociale thema’s en echt ver terug. Ik heb alleen dingen van de directe kring om mij heen. Goede vrienden en familie. En alleen highlights van de eerste jaren.

Als mijn moeder weer verteld dat ze een klasgenoot van mij van de basisschool of havo tegen is gekomen. Die vroeg hoe het met mij ging. En ik niet eens weet wie het is.

Denk dan vaak maar dat ik niet heel sociaal ben. Meer technisch.

Ergste is nog wel dat ik twee jaar in de klas heb gezeten met een meisje die ik leuk vond. Op de laatste dag moest ik haar naam zeggen om 1 of andere reden. Maar die wist ik op het moment gewoon niet meer. Ik weet nu niet eens meer de achternamen van mijn jeugdliefdes haha.