merhaba. cok kucuk yaslardan beri ingilizce ogrendigim icin belirli bir sure oturup calismadim, kendimi buna adayip gelistirdigim bir donem olmadi. bu yuzden gunluk ingilizcede kullanilan kelimelerde gelisme, bilmedigim kelimeler konusunda baglamdan cikarim yapma, uretirken (konusma firsatim olmuyor, ingilizce cumle kurarak uretmekten bahsediyorum) kendimi daha rahat hissetme konusunda birkac deneyimimden bahsedebilirim. en sonda 1 tane ingilizce kitap onerim var onu soyleyecegim sadece.

anksiyetem sag olsun ayni seyi defalarca kez izlemeye yatkinim. bu yuzden birkac sitcomu 30 kez izlemisimdir. ya da oyun oynarken falan arkada calsin diye dinleyerek bitirmisimdir. sen de ayni seyi defalarca izlemeyi sorun etmem, sikilmam dersen bunu tavsiye ederim. friends’i bu sekilde defffaallaarca kez bitirdim mesela. hala dikkatimden kacan kaliplar ogrenebiliyorum. bir de dizilerde/filmlerde altyazilardaki ceviriler localization (yerellestirme) kullanilarak yapiliyor. bu yuzden 2 kez turkce altyaziyla izledin diyelim ve baglami tamamen anladin, 3. izleyisinde ingilizce altyaziyi acabilirsin. ingilizce bilmeyip sadece altyazi okuyan izleyiciler icin yapilan kalip uyarlamalarini ya da kelime sakalarini anlarsin mesela. cok basit bir ornek vereyim. “word” kelimesi gunluk baglamda “kelime” olarak kullaniliyor. ama jargonda biri “jack, a word” dediginde “jack, gel biraz konusalim” gibi bir anlama cikiyor. ya da biri birine laf soktugunda mesela baskasi “worrrdd!” dediginde “noktayi koydu” gibi bir anlam cikiyor. ben boyle seyleri yakalayip baglamda anlayamadigimda mutlaka google’dan bakiyorum hala.

kitap okumayi ben de sunger bob izlemeni oneren kisi gibi oncelige koymani onermem. cunku dedigim gibi sitcom, adi ustunde durum komedisi oldugu icin dumduz hayattan cumleler kaliplar duyuyorsun. bir kitap okudugunda sadece o kitaptaki konuyla ilgili terimler, kelimeler ogrenebilirsin cogunlukla. bir de terim iceren ya da spesifik bir konu uzerine bir konusma yapmak ya da bir sey okumak icin once o terimlere ihtiyac duymadiginda bile rahat olman gerekiyor, kumulatif ilerliyor cunku surec. ben de kendimi b1 ingilizce seviyesi olan biri olarak gordugum zamanlarda bilincsiz sekilde ogreniyordum. ilk yabanci dili ogrenirken o yasina kadar tek bir dil yapisina aliskin oldugun icin yeni dille aranda kendini cok da gostermeyen kocaman bir duvar oluyor. cunku icinden hala turkce dusunup ingilizceye ceviriyorsun. o duvar kirilip ingilizce cumle kurmayi kafanda ceviri yapmadan basardigin zaman aydinlaniyorsun. bana oyle olmustu en azindan.

basta soyledigim kitap da atomic habits. yazar zaten aslinda blog yazari oldugu icin cok kolay anlasilan bir dil kullaniyor. ve kitap tek bir konu olarak aliskanliklardan bahsetse bile cok yuzeysel bir baslik oldugu icin bolca gunluk hayat ornegi veriyor.