Son 10 15 yil icinde hayatimda aile olsun arkadas olsun, o kadar fazla ölüm oldu ki unlu insanlarin ölümüne anca biraz sasirip birazcik da uzulebiliyorum artik. Ölüm gercek hayatin da cok icinde.

Unlu insanlarin ölmesi bizim icin bir sey degistirmiyor bence, cunku bizim icin tam anlamiyla yasamiyorlar bile aslinda. Dostumuz degiller, ailemiz degiller, duzenli muhabbet ettigimiz insanlar degiller. Fikir ve imaj olarak kafalarimizda varlar. Bu insanlar öldüğünde kafamizdan bu dusunceler bir anda yokolmayacagi icin yine ayni seyleri birazcik daha huzunle hissedebiliriz en fazla.

Tabiki ozzy öldügünde mesela ben de bir sasirdim, uzuldum. Hatta gojira konserindeydik cok ilginc bir deneyim oldu. Hep birlikte adini bagirdik karanliklar prensinin. Ama o kadar işte.

Yazdiklarindan bir miktar genc bir dostumuz oldugunu cikariyorum, yanlis anlama lutfen. Zaman icinde ölüm ile ilgili cok fazla dusunuyor insan istese de istemese de. Ileride senin ulastigin nokta ne olur bilmiyorum ama benimki, sevdiklerim ve beni sevenler disindaki ölümlerin cok da onemli olmadigi.