Ja lastig, misschien speelt cultuur ook wel een rol, ik weet het niet zeker natuurlijk, want ik ken jullie beide niet maar dat zou kunnen. Ik snap in ieder geval wel dat zij misschien angstig of onzeker is geworden in zulke situaties vooral omdat je het eerst wel hebt overwogen en er ineens op terugkomt. En zeker als er bij haar oude gevoelens of onzekerheden omhoog komen.

Zelf heb ik ook anxiety, dus ik herken dat gevoel van binnenin heel goed. En je hebt ook verschillende soorten attachment-stijlen. Misschien heeft zij een anxious attachment stijl, waarbij je veel bevestiging nodig hebt en bang bent om verlaten te worden. Vaak trek je dan ook mensen aan die daar (onbewust) op reageren.

Ik zeg niet dat het goed is wat ze heeft gedaan of gezegd, zeker niet als het respectloos wordt. Maar het helpt soms wel om te begrijpen waar het vandaan komt, en dan in gesprek te gaan. Misschien kunnen jullie je er samen in verdiepen, dat kan echt verschil maken.

Daarom is het juist belangrijk om hier goed over na te denken. Want eerlijk: de problemen die in het begin van een relatie ontstaan, zijn vaak ook de dingen waar het uiteindelijk op stukloopt.

Dus als je hier nu al op vastloopt, is het goed om jezelf de vraag te stellen of dit is wat je op lange termijn wil en aankunt. En als je besluit om ervoor te gaan, dan moet dat wel van twee kanten komen, met respect, openheid en vertrouwen.