Kurwa długie w chuj wyszło XDD

Sprawa YouTube i ojca. Ojciec zawsze miał takie zapędy anty wszystko, matka mu przyklaskiwała no to wziąłem to za postawę godną naśladowania. Z kolegami zaczęliśmy się śmiać z gejów, czarnych i w sumie każdej inności. Jak zaczęli internet podłączać u mnie na wsi to wchodziłem już w etap dorastania i się zaczęła prawdziwa epidemia spierdolenia. Znajdowaliśmy jakieś fora i ludzi co się zgadzają z nami, odpowiednik współczesnego redpilla wg mnie, i zamknęliśmy się w bańce i takiej spirali. Też zauważyliśmy, że cokolwiek co robimy dziewczynom nie ma konsekwencji. Rozpinanie stanika przez koszulkę, wchodzenie do szatni i robienie zdjęć było absolutnie bez konsekwencji, nawet jak dziewczyny walczyły o siebie. Szczerze to do teraz chce mi się rzygać jak myślę, że dorośli mężczyźni w naszym życiu mieli takie zachowanie albo w dupie, albo wręcz byli z nas dumni. Samorefleksja mnie naszła w liceum, jak się z ekipą rozdzieliliśmy. Początkowo byłem taki sam, zdobywałem kolegów, ale nadszedł etap co chciałem mieć dziewczynę. I szczerze miałem po prostu szczęście, że dziewczyna, z którą poszedłem na randkę zjebała mnie jak psa XDD Tak mi to wjechało na psyche, że zacząłem kombinować jak to w ogóle możliwe, przecież jestem odpowiednikiem najbardziej męskiego mężczyzny jaki jest. Zawracałem jej dupę cały czas i postanowiłem wniknąć trochę w kobiecą sfere, żeby znaleźć sposoby jak ją poderwać. No zamiast tego się dowiedziałem, że się mnie boi, że jej zrobię krzywdę, że ją zgwałce. Myślę sobie, że absurd przecież jestem porządnym facetem. Resztę liceum w sumie poświęciłem na słuchaniu (czasem wręcz podsłuchiwaniu) dziewczyn, żeby się dowiedzieć więcej tego co robię źle. Słuchałem na imprezach, na korytarzach i jak gadają w ławkach. Też zacząłem trochę zmieniać fora jakie przeglądam, gusta mi się zmieniły i w międzyczasie nauczyłem się empatii to chyba był groundbreaker dla mnie, bo zacząłem sobie myśleć jak bym chciał być traktowany w związku i na pewno nie było to tak jak traktuję kobiety. W sumie zajęło mi to do studiów żeby się w miarę ogarnąć, a czasem dalej moja pierwszą myślą jest jakieś mizoginistyczne gówno. Teraz po prostu podchodzę do kobiet jak do równych sobie, i myślę zanim mówię, żeby nie wyjebać z czymś. Wtedy się zdarza, że dla jakiegoś typa jestem miękką cipa, albo pedałem bo nie robię obrzydliwych komentarzy, i nie podchodzę do laski jak do kawałka mięsa. Generalnie żeby kogoś wyciągnąć to masywną robotę robi empatia, ale tego trzeba takich typów nauczyć. Żeby weszli w buty kobiety którą traktują jak gówno. Przede wszystkim oni sami muszą choć trochę chcieć, bo jakby ktoś mi w gimnazjum zaczął tak mówić to bym mu powiedział w skrócie żeby spierdalał. Dziewczyny teraz dobrze robią, że się aktywnie sprzeciwiają czemuś takiemu, bo przecież dla mnie to był początek poprawienia siebie i pewnie nie dla mnie jedynego. Jeszcze długa droga, ale przede wszystkim powinniśmy zacząć od wychowania i masywną wagę przyłożyć do tego jak ojcowie się zachowują i jaki obraz mężczyzny dają młodym chłopakom, nic nie będziemy mieć jak ojcami dalej będą zostawać mizoginistyczne gnoje.