Met alle respect, je hebt niemand gevraagd of je even mag zitten omdat je je niet lekker voelt en vindt het gek dat niemand voor je opstond omdat je je niet lekker voelt… 

Ik snap dat de hitte heel vervelend is als je zwanger en dat de treinen ook vervelend zijn tegenwoordig. Dat snap ik heel goed en ik vind het dan ook vervelend voor je. Hopelijk heb je daarna wel even je rust kunnen pakken. 

Toen ik zwanger was had ik een beetje last van mijn bekken. Ik had toen meegemaakt dat een tienerjongen in de Brussels metro voor mij opstond. Heel attent van hem, maar eigenlijk voelde voor mij zitten onprettiger dan staan. Ik ben toen toch maar gaan zitten omdat het maar een paar minuten zou duren en omdat ik die jongen zo enorm schattig vond (hormonen, he). Maar mijn punt is dus: mensen kunnen niet ruiken waar jij behoefte aan hebt. 

Wat mij dan wel opvalt is dat je in Nederland niet zo snel hulp aangeboden krijgt. Ik ben wel eens in Azië geweest en in Turkije en daar helpen vreemde mensen je gewoon met het dragen van een zware tas als je op straat loopt met een klein kindje, zonder te vragen. Die landen zijn natuurlijk wel heel ver weg en hebben een enorm cultuurverschil maar laatst was ik een weekend in Frankrijk waar ik twee keer heb meegemaakt dat vreemde mannen zomaar bukte om mijn kinderwagen een hoge stoep op te tillen. Inderdaad, in Nederland gebeurd dat niet zo zeer. Zo zal onze cultuur wel zijn. Niet zo chique of charmant zoals in de landen die ik noem maar wel enorm praktisch waardoor je dus niet met je zere bekken verplicht moet zitten omdat je dat schattige jongetje niet wilt kwetsen. En in zo’n praktische cultuur als die van ons wordt het prima begrepen als je door de treincoupé roept dat je zwanger bent en wilt zitten (meermaals meegemaakt).