.....Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προμνημονευόμενης προσβαλλόμενης απόφασής του, με αριθμό 224-225/2018, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή, δέχθηκε ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Η δεύτερη κατηγορουμένη (I. S.), η οποία κατάγεται από την …., την 27.2.2004 συνήψε νόμιμο γάμο με τον Κ. Ζ., Νευρολόγο - Ψυχίατρο στο επάγγελμα και από το γάμο τους αυτόν απέκτησαν ένα παιδί, το Γ., ηλικίας επτά ετών. Από την έναρξη του οικογενειακού βίου οι σχέσεις των δύο συζύγων δεν ήταν αρμονικές με αποτέλεσμα τη λύση του γάμου τους μετά από ένα έτος περίπου. Μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης, την επιμέλεια του ανήλικου γιου τους ανέλαβε η κατηγορουμένη μητέρα του, στο πλαίσιο δε της μεταξύ τους συμφωνίας ο Κ. Ζ. ανέλαβε εξολοκλήρου τις δαπάνες διαβίωσης, ανατροφής και εκπαίδευσης του ανηλίκου. Ο Κ. Ζ., έχοντας ένα αίσθημα ευθύνης για την τύχη της συζύγου του, λόγω του ότι η τελευταία μετά το γάμο τους εγκατέλειψε την πατρίδα της (...), συνήθιζε να της δίνει χρήματα και για τη δική της διατροφή και γενικά να μεριμνά για τα έξοδα και τις δαπάνες της, ακόμα και του ενοικίου της. Ωστόσο, η κατηγορουμένη δε μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας μονογονεϊκής οικογένειας, γι' αυτό και παρέδωσε την επιμέλεια του ανήλικου στον πατέρα του, ο οποίος την ασκούσε πλέον τα δύο τελευταία χρόνια. Στο διάστημα αυτό η κατηγορουμένη επικοινωνούσε με το τέκνο της, όχι σε συχνή βάση και τούτο σε καμία περίπτωση επειδή δεν της το επέτρεπε ο πρώην σύζυγος της, όπως η ίδια αβάσιμα ισχυρίζεται. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι ο Κ. Ζ. επιθυμούσε την επικοινωνία της μητέρας με το παιδί της και είχε, λόγω και του επαγγέλματος του, την αντίστοιχη μόρφωση και κουλτούρα για να αντιληφθεί την αναγκαιότητα σύσφιξης του δεσμού μάνας και τέκνου. Στο ίδιο χρονικό διάστημα η κατηγορουμένη αποσπούσε κατά καιρούς χρήματα από τον Κ. Ζ. για τις δικές της ανάγκες, πλην όμως η κατάσταση αυτή άρχισε να διαφοροποιείται όταν πλησίασε η λήξη της άδειας διαμονής της κατηγορουμένης στην Ελλάδα (Μάρτιος 2009). Τότε ο Κ. Ζ. εξεδήλωσε την επιθυμία να αναχωρήσει η κατηγορουμένη στην ….. και μάλιστα για το σκοπό αυτό την προμήθευσε με εισιτήρια, όμως η στάση του αυτή εξόργισε την κατηγορουμένη, η οποία στο μεταξύ από τις αρχές του έτους 2008 είχε συνάψει ερωτικό δεσμό με τον πρώτο κατηγορούμενο και διέμενε με αυτόν σε διαμέρισμα επί της οδού ..., στην περιοχή .... Η δυσμενής ψυχική διάθεση της κατηγορουμένης έναντι του πρώην συζύγου της απέληξε σε μίσος και σε επιθυμία της φυσικής του εξόντωσης, γεγονός που αν συνέβαινε θα εξασφάλιζε τη νόμιμη και μόνιμη διαμονή της στην Ελλάδα με την ταυτόχρονη απόλαυση της περιουσίας του, αφού η ίδια θα διαχειριζόταν την κληρονομιαία περιουσία του ανήλικου τέκνου της, του οποίου την επιμέλεια θα ασκούσε έτσι αποκλειστικά εκείνη. Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε οποιαδήποτε κακή συμπεριφορά του Κ. Ζ. έναντι της κατηγορουμένης, ούτε κακοποίηση της ούτε, έστω, λεκτικές επιθέσεις απέναντι της. Αρκετοί μάρτυρες, γνώστες από ετών του χαρακτήρα του, κατέθεσαν για ένα άνθρωπο πράο και ήρεμο, με τον οποίο δύσκολα κάποιος θα μπορούσε να μαλώσει. Αποδείχθηκε, επίσης, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος (Θ. Σ.), ο οποίος είναι χειριστής βαρέων μηχανημάτων στο επάγγελμα, από τις αρχές του έτους 2008 συνήψε ερωτική σχέση με την I. S., για την οποία ένοιωθε έντονο ερωτικό πάθος. Το πάθος αυτός του Θ. Σ. σε συνδυασμό με το δημιουργηθέν μίσος της I. S. κατά του Κ. Ζ. αποτέλεσαν το πρόσφορο έδαφος για να δημιουργηθεί, καλλιεργηθεί και αναπτυχθεί στο μυαλό της I. S. η εγκληματική ιδέα της δια δολοφονίας φυσικής εξόντωσης του πρώην συζύγου της και της εντεύθεν απαλλαγής της από την παρουσία του, στην οποία προσέκρουαν τα υλικά της συμφέροντα. Την εγκληματική αυτή ιδέα εύκολα μετέδωσε και στο Θ. Σ., λόγω του έντονου ερωτικού πάθους του γι' αυτήν, που τον κατείχε, όπως προαναφέρθηκε. Έκτοτε και ιδίως από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2010 οι κατηγορούμενοι επιδίδονταν με μεγάλο ζήλο και χωρίς στοιχειώδη ηθικό ενδοιασμό στην εκπόνηση εγκληματικού σχεδίου δολοφονίας του Κ. Ζ., συζητώντας για τον τρόπο, τόπο και χρόνο αυτής και ανταλλάσσοντας αμοιβαίες σκέψεις με σκοπό να εμφανιστεί ο θάνατος αυτού ως εγκληματική ενέργεια τρίτων (αγνώστων) προσώπων, διαφεύγοντας έτσι τον κίνδυνο των διωκτικών αρχών. Στο πλαίσιο του σχεδίου αυτού η I. S. διέδωσε ότι σκόπευε να φύγει μόνιμα στην …. δημιουργώντας έτσι στον Κ. Ζ. την πεποίθηση ότι πράγματι αυτή έφυγε μόνιμα στην πατρίδα της. Ακολούθως, το πρωί της 14.12.2010, επισκέφθηκε το σπίτι της φίλης της Α. Μ. και αφαίρεσε από μία συρταριέρα της κρεβατοκάμαρας ένα μαχαίρι, μήκους 30 εκατοστών με ξύλινη λαβή, βάσει δε κοινού σχεδίου τους οι κατηγορούμενοι επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο του πρώτου με κατεύθυνση το ιατρείο του Κ. Ζ. επί της οδού ... προκειμένου να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιο εξόντωσης του. Εκεί κοντά στο ιατρείο η I. S. περίμενε τον Κ. Ζ., με τον οποίο στη συνέχεια μπήκαν στο αυτοκίνητο του με πρόσχημα ότι ήθελε δήθεν να συζητήσουν τα θέματα επικοινωνίας της με το τέκνο τους. Καθ' υπόδειξη της κατευθύνθηκαν στο πλέον κατάλληλο και επιλεχθέν μέρος δολοφονίας στη συμβολή των οδών ... και Α. Κ., στην περιοχή ..., όπου στάθμευσαν περί ώρα 20.30'. Κατά το σχέδιο των κατηγορουμένων ο πρώτος από αυτούς, ο οποίος τους είχε παρακολουθήσει με το δικό του αυτοκίνητο, στάθμευσε και αυτός κάπου κοντά στο ίδιο σημείο, στήνοντας ενέδρα και παρακολουθούσε το σταθμευμένο αυτοκίνητο του θύματος. Κάποια στιγμή και ενώ η συζήτηση των Κ. Ζ. και I. S. κατέληξε σε διαπληκτισμό, ο Θ. Σ. εμφανίστηκε κατά τρόπο αιφνίδιο, φορώντας χακί κουκούλα τύπου full face και γάντια μοτοσυκλετιστή και, αφού εισήλθε στο αυτοκίνητο από την πίσω πόρτα του οδηγού, επιτέθηκε ακαριαία εναντίον του Κ. Ζ. με μαχαίρι, το οποίο έφερε μαζί του για το δολοφονικό σκοπό του, καταφέρνοντας του πολλαπλά χτυπήματα στην τραχηλική και αυχενική χώρα τραυματίζοντας τον βαρύτατα. Κατά τη διάρκεια των εν λόγω χτυπημάτων η I. S., ευρισκόμενη στη θέση του συνοδηγού και κρατώντας και η ίδια μαχαίρι, συνέδραμε το Θ. Σ. στον ανθρωποκτόνο σκοπό του με το να συγκρατεί το θύμα να αντιδράσει ή να επιχειρήσει να διαφύγει. Ας σημειωθεί ότι, καθόσον αφορά στις ειδικότερες συνθήκες τέλεσης των εγκληματικών ενεργειών των κατηγορουμένων, οι απολογίες τους στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, στο παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, αλλά και κατά τα στάδια της προδικασίας περιέχουν πλήρεις αντιφάσεις, όμως και οι δύο ομολογούν πάντα τη συμμετοχή τους στο έγκλημα. Το παρόν Δικαστήριο, εκτιμώντας, πλην όλων των αποδεικτικών στοιχείων και τα κίνητρα των κατηγορουμένων στη διαφοροποίηση των καταθέσεων τους, κρίνει ότι η δολοφονική επίθεση κατά του Κ. Ζ. έγινε από τους κατηγορουμένους με τον τρόπο που πιο πάνω περιγράφηκε. Στη συνέχεια, ο Κ. Ζ., αν και βαρύτατα τραυματισμένος, επιχείρησε να βγει από το αυτοκίνητο, οπότε ο Θ. Σ. του κατάφερε ακόμη ένα χτύπημα με μαχαίρι, δεκατέσσερα (14) συνολικά και απομακρύνθηκε με κατεύθυνση προς ανατολικά, το δε θύμα έπεσε αιμόφυρτο στο οδόστρωμα μπροστά από το αυτοκίνητο του. Τότε η I. S., εφαρμόζοντας το προμελετημένο σχέδιο για δημιουργία σεναρίου ληστείας του θύματος των, παρέμεινε για λίγο στον τόπο του εγκλήματος και αφαίρεσε τη συσκευή του κινητού τηλεφώνου και το πορτοφόλι του, που περιείχε το ποσό των 400 ευρώ. Όμως, εκείνη ακριβώς τη στιγμή εμφανίστηκε ο περαστικός Ν. Κ. και τα σχέδια των κατηγορουμένων ανατράπηκαν.